De maand maart is een nog moeilijkere maand dan afgelopen maanden. Eigenlijk iedere dag denk je terug aan hoe het die dag een jaar geleden was, hoe Anne was, hoe het met Anne ging, wat we samen met elkaar hebben gedaan en wat we tegen elkaar hebben gezegd. Daarbij ontkom ik er ook niet aan om dan vaak ook aan het tegenovergestelde te denken. Wat hebben we niet gedaan, wat is er niet gezegd, wat weet ik niet meer, ben ik helemaal kwijt en dat soort gedachtes maken het niet makkelijker.
Zondag 2 maart – Anita jarig
Zondag 2 maart was de verjaardag van Anita maar daar was voor ons weinig feestelijks aan, het was gewoon ronduit een moeilijke dag. Anita had het daar nog het zwaarst mee. Je kijkt dan naar de foto’s/filmpjes van vorig jaar waar Anne en Stan een popcorn machine als cadeau aan Anita geven om vervolgens een filmavond op de bank met popcorn te organiseren. We hebben toen met z’n viertjes naar de film Willy Wonka gekeken en dat zijn kostbare herinneringen maar het stomme is dat je ook heel veel dingen niet meer precies kunt herinneren en dat is soms zo moeilijk (te accepteren). Stan had nog wel een lief cadeau voor mama en oma, ze mogen binnenkort samen naar de sauna. Om 12 uur lopen we naar de Stadsherberg (daar waar de fotoshoot van vorig jaar met Ilva is gemaakt) en gaan we uitgebreid lunchen met elkaar om er toch een beetje een speciale dag van te maken. Heerlijk gegeten en het was gezellig om dit zo samen te doen. Daarna zijn we nog even het dorp ingegaan om een nieuw kettinkje voor het blauwe stenen hartje uit Venetië te kopen. Dit kettinkje was tijdens de wintersport gebroken maar een nieuwe vinden is nog niet gelukt. De kettinkjes passen niet door het gaatje in het hartje dus we moeten op zoek naar een alternatief. Anita en ik zijn daarna nog even naar Anne geweest en dat was fijn. We hebben wat nieuwe bloemen neergezet en natuurlijk het souvenirtje uit Neukirchen bij Anne neergelegd. Blijven moeilijke momenten waar bedenkt hoe mooi het zou zijn geweest als Anne erbij was geweest maar het is toch ook mooi om het zo te doen omdat we daardoor het gevoel hebben toch Anne erbij te betrekken. In de namiddag kwamen opa en oma, Arjan en Cindy, David, Kristel, Tim en Eva een gebakje eten om de verjaardag van Anita niet zomaar voorbij te laten gaan en dat was gezellig en heel goed. Zo sluiten we de dag redelijk okay af maar eerlijk is eerlijk, dit was een moeilijke dag.
Woensdag 5 maart (een jaar geleden)
Dit vond ik een moeilijke nacht en dag. Vorig jaar viel de woensdag op 4 maart maar ik herbeleef een jaar geleden niet altijd exact op de datum maar (vooral deze week) op de dag zelf rondom de datum. Vorig jaar kreeg Anne op woensdagochtend een hele erge benauwdheidsaanval die veel impact had op Anne en ons. Die dag begon dus heel slecht maar het was ook de woensdag waarop Anne aan het einde van dag naar haar beste vriendin Ilva ging om te eten en het fotoboek van de fotoshoot te maken. En daar hebben Anne en Ilva zo ontzettend van genoten. Wij zijn daar tot op de dag van vandaag zo dankbaar voor dat ze dit samen nog hebben mogen beleven. Vanmiddag een lange wandeling gemaakt met een lieve oud collega. Het was prachtig weer en heel fijn om dan op zo’n dag als vandaag over Anne te kunnen praten en te kunnen delen wat je bezighoudt.