Vandaag was het de dag van de 20 van Alphen, de dag waarop we als team Anne’s Allstars de 10km of de 20km zouden gaan lopen met Anne in ons hart en in onze gedachten en om geld in te zamelen voor Kika. Maar ook de dag waarop Anne een jaar geleden in het PMC lag te vechten voor haar leven en het een dag was van moeilijke gesprekken, ontroerende ontmoetingen en emotionele afscheidsmomenten. Vandaag was dus een dag met veel emoties maar het was fijn om dat vandaag samen met lieve familie en vrienden te kunnen doen.
Vanochtend ben ik eerst even naar Anne gegaan. Om even alleen te zijn, de nieuwe bloemen en planten water te geven, de hartvormige steen die we gisteren hebben gekregen bij Anne neer te leggen, gewoon fijn om met dit prachtige lenteweer even alleen bij Anne te zijn.
Vanmiddag spreken we om 13:00 uur met z’n allen af bij de start van de 20 van Alphen. Zelfs Sharon (de lievelings fysio van Anne) en haar vriend kwamen vanuit Leiden om ons aan te moedigen. Superlief en heel fijn om haar weer even te zien en te spreken. Wij dragen allemaal het door Jans zo mooi ontworpen t-shirt van het Anne’s Allstars 💜 team. We hebben een vlag van KiKa bij ons en Cindy en Jans hebben ook nog een prachtige banner gemaakt. Zo mooi dat (net als op het t-shirt) de contouren van Anne zichtbaar zijn. Heel mooi! Terwijl we bij de start met deze banner staan komt de burgemeester aanlopen en wil geïnteresseerd ons verhaal weten en dan gaan we nog even met z’n ‘allen’ op de foto. Christian en Sam vertrekken om 13:30 uur voor de 20km. Wij en alle anderen van het team vertrekken om 14:15 uur voor de 10km. David loopt met zijn vader. Ik probeer Stan en zijn vriend Pepijn en zijn vader bij te houden maar het in het begin zo druk dat ik ze al snel kwijtraak. De andere jongens van het team lopen ook bij elkaar maar kom ik pas onderweg ergens tegen. Zo lopen we allemaal op ons eigen tempo en met onze eigen gedachten deze 10km. Het is prachtig weer, best een beetje warm zelfs maar gelukkig waren er onderweg 2 punten waar je wat water kon drinken. Bij het laatste waterpunt op 8km zie ik Stan. Hij heeft Pepijn om 5km moeten lossen en had last van steek in zijn zij dus we hebben de laatste 2km samen gelopen. Dat vond ik eerlijk gezegd prachtig. De hele run heb ik op eigen tempo gedaan en ging eigenlijk hartstikke goed. Wel veel gedachten in mijn hoofd zonder al teveel emoties tot de laatste kilometer. Ik weet niet waarom maar Stan liep naast mij, ik dacht aan Anne en hoe mooi het is dat ik hier nu samen met Stan loop en ineens stonden de tranen in mijn ogen en was ik heel emotioneel. Eerlijk gezegd heb ik daardoor veel mensen aan de kant gemist en ook niet stilgestaan bij het automatische fotomoment bij de finishlijn. Nou ja, lekker belangrijk. We hebben het allemaal zonder problemen gehaald. Christian en Sam in een prachtige tijd, heel knap maar ook voor de prestatie van opa Jan met zijn 80 jaar kunnen we alleen maar heel diep voor buigen.
Na afloop lopen we allemaal naar het huis van opa Jan en oma Anja om nog even met elkaar een drankje te doen en gezellig met elkaar na te praten. Een huis vol met mensen, er ontstaan mooie gesprekken waar we ook over Anne mogen praten en zo kijken we terug op een hele mooie dag waar Anne centraal stond en we dat samen met ons gezin, familie en vrienden mochten doen en delen. Heel dankbaar voor 💜
