Vrijdagmiddag 21 februari vertrekken we met z’n drietjes in onze auto richting Duitsland/Oostenrijk voor een weekje wintersportvakantie met de familie van Anita. Dit wordt onze 2e vakantie zonder Anne en dat is dubbel. Anne is als jong meisje een aantal keren op wintersport geweest maar dat is lang geleden. Dat maakt dat we niet heel actieve herinneringen hebben maar we weten ook dat Anne heel graag nog eens met de familie op wintersport zou zijn gegaan en dat geeft een dubbel gevoel. Als ik kijk naar Anita en Stan dan hebben ze veel zin in deze wintersportvakantie en dat is mooi want eerlijk is eerlijk, ik denk dat we wel mogen zeggen dat Anne het zo zou hebben gewild. Maar in alle eerlijkheid kijk ik al weken op tegen dit moment en als ik egoïstisch denk dan kan deze vakantie mij gestolen worden. Ik ben al geen wintersporter in hart en nieren en mijn hoofd (eigenlijk mijn hart) staat er niet naar. Toch gaan we en dat is goed, zoals gezegd, zo zou Anne het willen, met elkaar mooie dingen gaan en blijven doen. En ja, ik zeg dan maar tegen mezelf dat het af en toe pijnlijk en moeilijk mag zijn maar dat het ook belangrijk is om er een mooie en gezellige week van te maken, met en voor Stan en Anita maar ook voor opa en oma en de familie.
Vrijdag 21 februari – Vertrek
En zo stappen we direct nadat Stan vrijdagmiddag om 12:30 uur uit school komt in de auto en vertrekken we richting Heilbronn waar we voor vannacht een hotelovernachting hebben geboekt. Hetzelfde hotel (Holiday Inn Express() als waar we vorig jaar zomer ook zijn geweest en waar David, Kristel, Tim en Eva vannacht ook zullen overnachten. Het blijft lastig dat je met z’n drieën in de auto zit. Afgelopen week ging een gesprek over de hoeveelheid ruimte in de auto en dan verspreekt iemand zich als het gaat over het aantal personen in de auto, oh nee, drie. Is niet erg maar je voelt het wel en ja we hebben geen ruimte gebrek, voor 1 persoon minder bagage en een lege plek op de achterbank. Het zijn van die ‘kleine’ dingen. De reis gaat best wel voorspoedig. Stan op de achterbank, muziek luisteren, filmpjes kijkend of even ‘slapend’ vermaakt zich wel en Anita en ik zijn grotendeels in gedachten verzonken luisteren naar de muziek op de achtergrond. Het was wel druk op de weg maar relatief weinig file en zo komen we om half acht bij het hotel aan. Anita heeft onderweg nog even gecheckt bij Kristel of er plek was in ons inmiddels favoriete restaurant Abbacco. Helaas niet meer tegelijkertijd maar om half 9 kunnen we terecht en dat doen we dan ook. David en Kristel en Tim en Eva zijn net klaar met eten maar spreken we dus nog even gezellig en dan mogen wij genieten van het eten. Het was lekker maar niet zo lekker als de 1e keer vorig jaar zomer dus Stan en ik spreken af dat we er nu wel klaar mee zijn. Terug in het hotel kijken Stan en ik nog even naar een aflevering van Top Gear, Anita gaat verder met haar luisterboek en dan is het tijd om te gaan slapen.
Zaterdag 22 februari – Aankomst in Neukirchen am großvenediger
Na een nacht niet echt lekker geslapen te hebben genieten we samen met David en Kristel en Tim en Eva van een heerlijk ontbijt. We doen het rustig aan, stressen kan altijd nog en zo vertrekken we rond 10 uur richting onze eindbestemming in Oostenrijk. Het is best druk op de weg waardoor we er uiteindelijk zo’n 7 uur over doen om in Neukirchen aan te komen maar de reis verliep verder prima en zo komen we voor het donker aan bij ons appartement. We delen het appartement met opa en oma maar dat kan ook prima. Het is een mooi, nieuw en groot appartement dus gaat wel goedkomen. Enig minpuntje is dat er 1 persoon in de woonkamer op de slaapbank zal moeten slapen. We spreken met elkaar dat Stan, Anita en ik elkaar gaan afwisselen en dat Stan vannacht het eerste ‘slachtoffer’ is. Het appartement ligt direct naast de gondel omhoog naar het skigebied dus beter kan niet. We zijn nog net op tijd om onze al online gehuurde snowboards op te halen en daarna gaan we met z’n allen (14 personen) naar een pizzarestaurant in het dorp om gezellig samen een hapje te eten. Joost is vandaag jarig dus een mooi verjaardagscadeau en gezellig om deze vakantie zo samen met elkaar te beginnen.
Zondag 23 februari – Snowboardles voor Stan en Tim
in de ochtend gaan we eerst naar de skischool op de hoek van ons appartement om te kijken wat de mogelijkheden zijn voor lessen. We hadden gehoord dat de zoon (Kyan) van iemand waar David en ik nog wel eens mee padellen hier deze week ook aanwezig zou zijn als snowboardleraar. We noemen zijn naam en hij blijkt vandaag toevallig om 12 uur vrij te zijn en dan zou hij Stan en Tim privé les kunnen geven. Even slikken als je hoort wat het kost maar we doen het gewoon. Het geeft ons de tijd om voor die tijd alvast zelf op pad te gaan en wat te oefenen. Dat is best lastig voor Stan en Tim aangezien ze eigenlijk nog maar 1x in Nederland op het board hebben gestaan. Toch doen ze het helemaal niet zo slecht en is het lekker dat ze het board en de sneeuw al even hebben kunnen voelen als ze om 12 uur les krijgen van Kyan. De jongens worden 2 uur lang lekker beziggehouden op de oefenhelling en Kyan blijkt een goede maar ook supertoffe snowboardleraar te zijn. Leuk om te zien hoe de jongens steeds iets beter worden en nog belangrijker het naar hun zin hebben. Tijdens de les werd het helaas wel even heel mistig waardoor het zicht slecht werd. Gelukkig trok de lucht aan het einde weer open en werd het weer prima weer. Na de les gaan we samen met David en Anita nog wat andere pistes verkennen om hetgeen de jongens hebben geleerd in de praktijk te brengen. Het gaat uiteraard met vallen en opstaan maar het gaat best goed. Ik kan nu al wel zeggen dat Stan het sneller oppakt dan ik en normaalgesproken zeg ik dat niet zo graag maar dit vind ik toch wel leuk om te zien.
’s Avonds komt iedereen bij ons in het appartement eten. Opa en oma hebben de befaamde rijst met ballen gemaakt en Daivd en Kristel hebben gezonde salade gemaakt. Heerlijk samen gegeten. Daarna spelen we met z’n allen het spel Hitster. Supergezellig ook al ging het er ouderwets fanatiek aan toe. Daarna is het tijd om te slapen want al met al was het een leuke maar best wel vermoeiende dag.
Maandag 24 februari – Lekkere dag maar 1 afdaling teveel
Van 10:00 – 12:00 krijgen Kristel, Eva en Cindy skiles
Samen lunchen we in het restaurant op de piste en daarna gaan we weer naar piste 5. Tim, Stan en ik gaan lopend naar deze piste en David, Anita, Kristel en Eva gaan via een omweg op de ski’s/snowboards richting piste 5. Wij zijn er eerder en doen alvast een afdaling en dat gaat eigenlijk best prima. Kristel en Eva zijn onderweg afgehaakt maar David en Anita wachten ons boven op en samen doen we nog een paar afdalingen. Voor het mooie doen we net 1 afdaling teveel. Iedereen is moe, bij Tim lukt het niet meer en ook bij Stan gaat het op einde mis en valt 2x best wel hard. Jammer, ging best goed vandaag maar die laatste valpartijen verpesten een kleine beetje dat goede gevoel. Toch was het een mooie snowboard dag.
Omdat er nogal wat technische problemen zijn in het appartement van David en Kristel (waterschade, kapotte douche) krijgen we ter compensatie een gratis diner aangeboden in hotel Kammerlanden. Voor de hele groep! Nou, daar hebben we vanavond met z’n allen echt van genoten. Het was heerlijk eten en het was gezellig, kortom een hele fijne afsluiting van deze dag. Thuis aangekomen spelen wij samen met opa en oma nog een spelletje 30 seconds en dan is het tijd om te slapen.
Dinsdag 25 februari – Stan gaat lekker
Het is vandaag prachtig weer, eigenlijk te warm voor de sneeuw maar verder heerlijk. We beginnen deze ochtend op de oefenhelling om er even in te komen maar het gaat zowel met Tim als Stan niet zo lekker. Stan raakt een beetje gefrustreerd, ik kan geen normaal bochtje meer maken. Na een paar keer de helling gedaan te hebben besluiten we dat het tijd is om gewoon door te gaan naar de leuke piste 5. Daarvoor moeten we eerst over een pad en dat is lastig voor een snowboarder en zeker voor de minder geoefende snowboarder dus voor Stan niet echt een lekkere start van de dag. Als we echter aankomen bij piste 5 gaat het al meteen beter. De slechte start van de dag is snel vergeten en gedurende de dag wordt Stan steeds beter en staan we verbaasd hoe snel hij het oppakt en hoe lekker hij staat te snowboarden. Heerlijk om te zien.
Vanavond ging de jeugd voor zichzelf koken. Arjan en Cindy gingen bij Christian en Jans eten en David en Kristel kwamen bij ons eten. David had zijn befaamde lekkere pastasaus gemaakt. Tussen het boarden en het eten ga ik zelf een rondje door het dorp doen. Ik moet even het appartement uit, even alleen zijn. Ik merk dat ik heel veel emoties en gedachten heb door de dag heen waar ik mij niet zo goed raad mee weet. Ik denk veel aan Anne, ik stel me voor dat ze naast mij loopt, naast mij zit in de stoeltjeslift, meedoet aan de spelletjes, meehelpt met koken, het hoogste woord heeft aan tafel, dat ze onwijs geniet van het weer en de sneeuw maar dat alles is er niet en niemand heeft het erover. Het is oorverdovend stil en de leegte te groot om in woorden uit te drukken. Dat klinkt misschien als een verwijt maar zo bedoel ik het niet. Niet echt tenminste. Het is misschien wel logisch, wel goed dat het leven doorgaat en het niet (steeds) gaat over Anne maar voor mij werkt het niet, voelt het allemaal zo verkeerd, alsof ik Anne tekort doe. Tijdens zo’n wandeling probeer ik dicht bij Anne te komen, bij haar te zijn, haar mee te nemen in wat we doen en meemaken, haar duidelijk te maken hoe erg ik haar mis en dit alles met haar wil delen en probeer ik ook een beetje mijn hoofd op orde te brengen. Ik loop naar de kerk maar die zit dicht en dat vind ik op dat moment eigenlijk heel jammer. Al lopende door het dorp loop ik langs barretjes en kroegen met joelende mensen en daar is niks mis mee maar ik trek het gewoon even niet. Ik heb behoefte aan een rustige ruimte en die hoopte ik te vinden in dit mooie oude kerkgebouw. Toch doet de wandeling mij goed. Ik vind niet meteen waar ik naar op zoek ben maar toch brengt het wel wat rust en is het fijn om zo in gedachten aan Anne te denken. Het eten met elkaar is gezellig en sluiten we af met een potje 30 seconds.
Stan zou vanavond met de anderen naar de après ski bar gaan maar daar aangekomen besefte Stan meteen dat dit geen goed plan was. Hij had daar totaal geen zin en is meteen teruggegaan naar het appartement. Toen David en Kristel ook teruggingen naar hun eigen appartement hebben we samen met opa en oma nog even het spelletje UNO gespeeld en daarna was het wel weer tijd voor bed. Het was een heerlijke dag maar nu toch best wel erg moe.
Woensdag 26 februari – Pech voor David
De voorspellingen voor vandaag waren mist, regen en sneeuw en dat klopte wel aardig. Beneden was het regenachtig en in de bergen sneeuwde het en was het zicht niet al te best. Stan is echter fanatiek, heeft het snowboardvirus helemaal te pakken dus we moesten uiterlijk 9 uur de lift naar boven nemen. Ondanks de sneeuw en het slechte zicht toch nog best lekker kunnen boarden. Tussen de middag hebben we met z’n allen geluncht en daarna hielden de meesten het voor gezien. Ook voor Anita en mij was het welletjes geweest, beetje te moe en geen heel fijne omstandigheden. Stan wilde natuurlijk wel door en ging samen met Tim en David op pad. Nadat ook Tim er wel klaar mee was zijn David en Stan nog even samen verder gegaan en dat hadden ze beter niet kunnen doen. Toen David tijdens het boarden Stan wilde waarschuwen voor de zwarte piste ging hij zelf hard en pijnlijk onderuit. Dusdanig pijnlijk dat ze naar het ziekenhuis zijn geweest om foto’s te laten maken. Gelukkig niets gebroken maar de band in de schouder is wel opgerekt en snowboarden zit er deze week helaas niet meer in. Dat is wel even een domper.
Vanavond heeft Arjan met de hulp van uiteraard opa en oma maar ook anderen heerlijke wraps gemaakt en hebben we samen gegeten. Het was gezellig en het was goed. Christian en Jans waren er vanavond ook. We hebben herinneringen opgehaald over de wintersportvakanties met de familie, we hebben gesproken over Anne en foto’s bekeken van onze wintersportvakanties waar Anne bij was. Het was mooi om dat samen te kunnen doen. Na het eten komt er taart met vuurwerk op tafel om de verjaardag van Joost te vieren en om de dag echt gezellig af te sluiten hebben we met z’n allen nog 30 seconds gespeeld. Net zo fanatiek als anders maar niet minder gezellig.
Donderdag 27 februari – Mooi weer
Stan is echt fanatiek geworden. Ook deze ochtend moest opa al om 7 uur de deur uit om lekkere broodjes bij de bakker te kopen omdat Stan vond dat we opnieuw uiterlijk om 9 uur naar de lift moesten. Dat terwijl oma en opa hebben besloten helemaal niet meer te gaan skiën. Leeftijd gaat toch een rol spelen waardoor de onzekerheid ook toeslaat. Dat is wel jammer maar voor opa en oma is het ook fijn om het hele spul op pad te zijn en samen gezellige dingen te doen. Om klokslag 9 uur gaan we Stan, Anita en ik naar de lift. Het weer is prachtig, zonnig en niet koud. We beginnen met wat lastige pistes waar er veel bulten in de sneeuw zijn en voor ons best lastig is om te boarden. Ook Stan vond het lastig maar hij is er niet bang voor, hij gaat echt lekker. Tussen de middag hebben we weer geluncht in het restaurant (met onze eigen broodjes dit keer). Opa, oma en David waren er ook dus dat was wel even gezellig. Na de lunch hebben we nog een afdaling gedaan met Tim, Arjan en Daan en daarna zijn Anita, Stan en ik nog tot ongeveer vier uur doorgegaan. Stan kan er geen genoeg van krijgen maar was aan het eind (gelukkig) toch ook wel moe.
Vanmiddag zijn meerdere mensen naar het kapelletje bij de kerk geweest om een kaarsje voor Anne te branden. Erg lief en mooi. Ik heb er zelf ook een kaarsje voor Anne aangestoken. Anne was sowieso veel en levendig in mijn gedachten vandaag. Ik kon het mij bijna haarscherp inbeelden dat Anne tussen ons in zat in de stoeltjeslift, de groene winterjas aan, en een stralende Anne met het korte haar in de wind (terwijl ik dit opschrijf wilde ik zeggen met de groene muts op maar dat was niet zo) en aan haar gezicht was duidelijk te zien was dat ze genoot van het uitzicht en de schittering in de sneeuw. Voor mij eigenlijk voor het eerst dat ik dit zo levendig en scherp kon inbeelden en invoelen. Het was mooi maar het was ook fijn dat er een vizier voor mijn ogen zat zodat de tranen niet zichtbaar waren.
Nu zijn de jongens met z’n allen naar het zwembad en de sauna in het hotel. Leuk dat ze goed met elkaar omgaan. We gaan zo gezellig met z’n allen zelfgemaakte bami eten, nog even hitster spelen met wie zin heeft en dan zit de donderdag er ook al weer bijna op. De tijd vliegt voorbij.
Vrijdag 28 februari – Laatste dag
Vandaag was het de laatste dag op de pistes van Neukirchen. De voorspellingen waren dat het een hele mooie, zonnige en eigenlijk te warme dag zou worden maar die voorspelling bleek niet te kloppen. Het was vandaag de koudste dag van de week maar dat was niet erg want de de sneeuw en de pistes waren vandaag het beste van de hele week. In de ochtend hebben we een aantal afdalingen samen gedaan met Kristel en Eva en Tim. Tussen de middag hebben we met z’n allen weer even geluncht in het restaurant. Anita, Kristel en Eva houden het na de lunch vrij snel voor gezien en net als de anderen terug naar het appartement om nog even te genieten van het zwembad en sauna in het hotel. Stan en ik besluiten nog even door te gaan. Het idee was om tot het einde van de middag door te gaan maar dat hebben we niet gered. We besluiten na wat lange sleepliften en het funpark dat het eigenlijk wel mooi is geweest en dat we deze vakantie willen afsluiten met een afdaling helemaal naar het dorp. Het schijnt te kunnen dus doen we dat. Het blijkt een best wel spannend en smal pad naar beneden te zijn waar er geen afscheidingen zijn tussen pad en afgrond dus we houden onderweg wat meer pauzes dan normaal. Stan vond het best spannend maar hij deed het fantastisch. Erg leuk om zo samen met hem deze afdaling te doen.
Joost, Martijn en Daan gaan vanmiddag om 3 uur al naar huis. Wij leveren onze boarden in bij de Sport2000 en dan zit het actieve deel van deze vakantie er toch echt op. Vanavond eten we met z’n allen nasi en spaghetti in ons appartement en sluiten we deze dag en daarmee eigenlijk ook deze vakantie af het spelen van 30 seconds. Het is gezellig en om met 1 van de woorden op het kaartje van 30 seconds af te sluiten. De atmoSFEER (waar we met z’n allen hard om opa hebben moeten lachen) was goed. Fijne afsluiting van een mooie dag en week.
Zaterdag 1 maart – Weer thuis
Vanochtend zijn we om kwart over negen vertrokken uit Neukirchen. Het had vannacht wat gesneeuwd waardoor de omgeving er mooi wit uitzag maar de wegen waren gelukkig schoon. We waren bang voor veel files maar dat viel reuze mee. De reis ging voorspoedig. Iedereen reed op eigen initiatief maar onderweg kwamen we elkaar toch soms (al dan niet na overleg) toch tegen. In de middag hebben we onderweg bij een tankstation even een kopje koffie gedronken met David, Kristel, Tim en Eva. In de avond probeerden we in de buurt van Düsseldorf met z’n allen af te spreken bij de Burger King (culinair -on-verantwoord 🙂). Super toevallig kwamen Jan, Anja, Arjan en Cindy precies tegelijk met ons aan bij het tankstation. Met David en Kristel lukte het helaas net niet om daar af te spreken. We hebben nog even gezellig met elkaar gegeten en gekletst. Anja en Cindy hadden in de auto veel foto’s en filmpjes zitten kijken van Anne wat mooi was om te horen. Zo sluiten we de vakantie mooi met elkaar af en vertrekken we richting huis. We hadden besloten tijdens de reis te bepalen of we de hele reis in 1 dag of 2 dagen zouden doen maar de reis ging dusdanig voorspoedig en ik kon het goed volhouden dus uiteindelijk hebben we de terugreis in 1 dag gedaan en waren we vanavond om 22:30 uur weer veilig thuis. Dankbaar dat alles goed is gegaan en we allemaal weer (vrijwel) ongeschonden thuis zijn en we met elkaar een mooie week hebben mogen beleven.
Afsluitend het belangrijkste van deze hele week
Je bent gemist lieve Anne maar in gedachten en in ons hart was je erbij 💜