Vandaag is het dan zover, we moeten/mogen voor de 6e keer naar Parijs en deze keer dan echt voor de behandeling waar we al zo lang mee bezig zijn. Om 12 uur worden Anne en ik opgehaald door een taxi die geregeld is door Parijs en vertrekken we naar Schiphol. Anne heeft sinds een paar dagen fentanyl pleisters en oxicodon voor wanneer dat nodig om de pijn te bestrijden. Helaas heeft dat de nodige bijwerkingen. Net voordat we vertrokken van huis moest Anne overgeven en toen we op Schiphol aankwamen moest nog een keer flink overgeven. Gelukkig ging het daarna wel wat beter. Hebben we even wat fruit gekocht bij de AH en paracetamol bij de Etos en toen snel naar perron 5/6 waar onze Thalys trein vandaan zal vertrekken richting Parijs. Helaas bleken de informatieborden niet te kloppen waardoor we ineens snel met al onze koffers en tassen helemaal naar het andere eind van de trein moesten lopen (en de trein is lang weten we inmiddels). Dat was wel even een pittig begin voor Anne maar gelukkig mochten we ook vandaag 1e klas rijden (net iets minder luxe als de vorige keer want nu zonder eten en drinken). Anne heeft vanaf dat moment zo ongeveer hele reis geslapen.
Rond 16:45 uur komen we aan op Gare Du Nord en stappen we zo snel mogelijk uit om op tijd bij onze taxi te zijn. Anne dacht in de app te kunnen zien waar de taxi stond geparkeerd en liep zelfverzekerd die kant op. Leek mij niet helemaal goed gaan dus de taxi chauffeur gebeld en die bleek pal voor de uitgang van het station te staan en dat hadden wij dus even gemist. Gelukkig sprak hij een beetje Engels dus we hadden elkaar snel gevonden. Zo’n 50 minuten later kwamen we aan bij het Ronald McDonald huis dat naast het terrein van het ziekenhuis staat. Daar worden we begroet door Marion die heel goed Engels spreekt en moeten we eerst een rits documenten invullen en ondertekenen. Na de eerste aanbetaling gedaan te hebben krijgen we een rondleiding door het huis. Het is een heel mooi huis; Er is een bioscoopkamer, een bibliotheek, een stilte/werkkamer een hele grote mooie keuken, een inloopkoelkast, een wasserette en zelfs een fitnessruimte. Onze kamer ligt op de 2e verdieping en vandaar kunnen in de verte zelfs de Eiffeltoren zien. Wij krijgen kamer 20 met de naam Achille Talon. Een mooie grote kamer met twee 1-persoonsbedden en een 2-persoonsbed. Het is er wel warm (het is vandaag 35 graden in Parijs) en helaas is er geen airco dus krijgen we van Marion een kleine ventilator. Het doet niet veel maar het is iets.
Anne en ik gaan daarna eerst nog even een kleine wandeling maken. We willen weten hoever het lopen is naar de kleine supermarkt die ons is verteld. Het blijkt zo’n 10 minuten lopen te zijn en de supermarkt is niet heel groot maar heeft best wel veel dus dat moet de komende tijd wel goed komen. We kopen meteen water en alvast eten voor morgen. Anne werd helemaal blij bij het zien van de keuken dus zij gaat morgen koken. Lucky me.
Vanochtend had Anita thuis pasta pesto voor ons gemaakt dus dat hebben we in onze kamer opgegeten terwijl we naar een aflevering van onze spannende serie hebben gekeken. Daarna nog even videobellen met Anita en Stan. Nu is Anne nog even aan het lezen maar we gaan wel op tijd slapen want onze wekker staat op 6 uur omdat morgen om 7:30 uur al in het ziekenhuis moeten zijn voor de MRI-scan.
Als er mensen zijn die misschien een kaartje naar Anne willen sturen dan denk ik dat het meest handige is deze te sturen naar het Ronald McDonald huis. Daar zal Anne naar de behandeling ook nog 18 dagen zijn en ik heb het idee dat het daar sneller en beter aan zal komen dan in het immens grote ziekenhuis. Anne zal voor de behandeling in het Gustave Roussy ziekenhuis in Villejuif zijn. Wij als ouders zullen echter de gehele periode overnachten in het Ronald McDonald huis. Het adres van het Ronald McDonald huis is:
Maison Ronald McDonald de Villejuif
Chambre 20 – ACHILLE TALON
39 Rue Camille Desmoulins
94800 Villejuif
FRANCE
T: +31 6 55 746 256
Voor nu welterusten. Vandaag is gelukkig voorspoedig verlopen dus nu lekker slapen.
