Afgelopen nacht heeft Anne niet goed geslapen maar op zich geen slechte nacht achter de rug. Ze zag er vanochtend nog niet fantastisch uit maar al wel beter dan gisteren en binnen een half uur had ze al meer hardop gezegd dan gisteren de hele dag dus dat is wel een positief teken. Vanochtend was de koorts nog 38.7 maar aan het begin van de middag was de temperatuur al gezakt naar 37.8 en zat de hartslag op 124. Een hele verbetering t.o.v. gisteren.
Aan het begin van de middag kwamen er 3 doktoren en 3 verpleegkundigen de kamer binnen. Zo’n grote delegatie was alweer een tijdje geleden maar er waren er maar 2 die het woord voerden en Anne onderzochten. Ze weten niet waar de koorts vandaan komt. Tot op heden hebben ze nog niets verdachts gevonden maar blijven dat dagelijks onderzoeken en monitoren. Voorlopig laten ze alles zoals het is en zijn er geen specifieke plannen voor komende 3 dagen behalve rusten en als het half kan een beetje bewegen (ze willen een fiets in de kamer gaan zetten maar daar moet Anne nog even niet aan denken). De fentanylpleister gaan ze er wel afhalen en vervangen door een vergelijkbaar middel via het infuus. De misselijkheid is er nog steeds maar wel wat minder dan gisteren. Deze ochtend heeft ze 1x een beetje overgegeven dus dat valt mee. Ze had vanochtend voor het eerst sinds 4 dagen weer ontlasting dus we dachten dat het gewicht nu mogelijk door de ondergrens zou zakken maar het was vanochtend nog 40.3. Daar blijkt echter wel een verklaring voor. De dietist kwam met Anne praten over eten en gaf toen aan dat het gewicht op peil blijft doordat ze vocht krijgt toegediend. Zodra dat stopt zal het gewicht waarschijnlijk in klap fors dalen en daarom belangrijk toch zoveel mogelijk proberen te eten. Ze snapte ook wel dat als Anne eet en het daarna meteen weer moet uitspugen het niet zoveel zin heeft om te praten over voedingssupplementen. Vandaag dus even niks en dan komt ze morgen terug om te kijken hoe het gaat.
Anne is nog wel extreem moe en na het gesprek met de artsen en de diëtist gaat Anne proberen te slapen en ga ik even boodschappen doen (ja, dat moet ook ergens tussendoor gebeuren).
Tot op heden dus echt wel een betere dag dan gisteren.
Nu is het elf uur in de avond en moet ik helaas zeggen dat de dag wel iets beter is verlopen dan gisteren maar het verschil is maar klein. Het verschil zit in het overgeven, vandaag ‘maar’ 3x gedaan maar vandaag heeft ze werkelijk niets gegeten op 2 stukjes sinaasappel, 2 lepeltjes toetje en een hapje van een pruim. Dat alles is ook binnen een half uur weer uitgespuugd. Vanmiddag kwam de koorts ook weer in volle hevigheid terug. Anne lag te rillen in bed en had weer 39.7 graden koorts met een hartslag van 148 dus terug af zeg maar. De koorts schommelde vanmiddag tussen de 40 en 38.5 en net voordat ik wegging was de temperatuur 39.4. We zijn er dus nog niet.
Anne was ook vandaag extreem moe. Alleen maar in bed gelegen en tussen alle bezoekjes van de verpleegkundigen en bijbehorende plichtplegingen gelukkig ook nog best wel veel geslapen. Op dit moment is gewoon totaal uitgeput en leeg (letterlijk en figuurlijk). Ze is niet verdrietig of boos, gewoon moe. Toen ik net afscheid nam zei ze dat ze morgen wel een kadootje wilde (had ze gisteren en vandaag geen energie voor) dus dat is wel een mooi signaal. Gaan we nu maar genieten van een heerlijke nacht slapen en gaan we er morgen een mooie dag van maken. Trusten.
