Vanochtend ging onze wekker al om 6 uur. Gelukkig gisteren eigenlijk alles al klaargemaakt dus het was even douchen, een kopje koffie/thee en een broodje en de laatste toiletspullen in de koffer stoppen. Om 6:45 uur stond de taxi voor onze deur om ons naar het centraal station in Amsterdam te brengen (wat een luxe deze keer). We waren ruim op tijd dus geen stress. In de Thalys bleken onze stoelnummers niet te bestaan, ze hadden de hele trein qua indeling omgegooid maar dat was verder geen probleem. We zaten in een kleine wagon met veel ruimte en we kwamen erachter dat we niet alleen 1e klas tickets hadden maar zelfs premium tickets. We kregen dus lekkere dingen, flesje water en een compleet ontbijt. Nou zo luxe hebben wij nog nooit gereisd maar we hebben er wel van genoten. Anne heeft de rest van de reis grotendeels geslapen. Toen we aankwamen op station Parijs Nord kregen we een appje van de taxichauffeur dat hij voor de hippopotamus stond. Dat zorgde in eerste instantie voor wat verwarring dat bleek een restaurant te zijn en hadden we de taxi snel gevonden (voor het eerst dat het zo soepel verliep).
Om 12:45 uur waren we al bij het ziekenhuis. Het was eerst even wachten omdat ze de kamer klaar gingen maken. We krijgen een kamer voor ons alleen op de afdeling La Montagne waar we de vorige weer ook lagen. Deze keer stond er een nieuwe stoel die ook uitgeklapt kon worden tot slaapbank en beddengoed was daar zelfs voor geregeld (ook dat is voor het eerste). Ze doen de nodige controles en nemen bloed af om te bepalen of er nog een bloedtransfusie nodig is. Ze geven aan dat er ook nog een hartecho gemaakt zal gaan worden. Aan het begin van de avond komen ze opnieuw bloed afnemen omdat het bloed is kwijtgeraakt (hoe dan?!). Anne eet de pasta pesto die we thuis hadden gemaakt en ik krijg het ziekenhuiseten van Anne (heerlijk, not really). Niemand van de verpleegkundigen verteld ons iets, niet over het bloed, niet over de echo van het hart die maar niet komt en ook niet over het feit dat Anne vanaf middernacht nuchter moet zijn. Blijkbaar denken ze dat we het allemaal al wel weten. Dat is ook wel een beetje zo maar toch. Wel geeft de verpleegkundige aan dat we waarschijnlijk morgen om 8:45 uur naar de OK gaan en dat Anne voor die tijd gedoucht moet hebben en wij onze bekende apenpakjes weer aangetrokken moeten hebben.
We kijken vanavond samen een film (niet af, te moe) en gaan dan rond half elf toch maar slapen. Waarschijnlijk is een bloedtransfusie deze keer niet nodig (zou ook voor het eerst zijn) en de hartecho doen ze blijkbaar ook niet. Hopelijk gaat dat geen problemen opleveren voor morgen maar we zien wel.
Er is niet veel gebeurd maar deze dag is wel heel goed en fijn verlopen. Hopelijk een voorbode voor morgen. Welterusten.