Vannacht heeft Anne alleen geslapen en heb ik in een ouderkamer geslapen. Ik heb het idee dat Anne nog bijna beter heeft geslapen maar ook zij heeft niet heel veel geslapen. Ze heeft vannacht 2 zakken bloed gekregen en dat was pas om half 3 klaar en in die tijd komen ze steeds de bloeddruk en de temperatuur meten dus dat is niet echt bevorderlijk voor de nachtrust. Toch kijken we terug op een redelijke nacht. Het was een beetje lastig inschatten hoe laat ik naar de kamer mocht komen want er gebeurde bar weinig. We hebben dus beiden nog best een tijdje op bed kunnen blijven liggen. Er werd vanochtend geen bloed geprikt, geen ECG afgenomen, we zagen geen dokters en niemand wist verder iets te vertellen. Rond half twaalf kregen we te horen dat Anne opnieuw een bloedtransfusie moet krijgen en dat de behandeling van vandaag dus niet door zal gaan. In principe zal zowel het plaatsen van de katheter als de leukaferese nu morgen gaan plaatsvinden.
Anne heeft toen nog even snel gedoucht en daarna kreeg ze opnieuw 2 zakken bloed. Tijdens de bloedtransfusie kwam dokter Minard langs met een centimeters hoog dossier, of we dat voor vier uur wilde ondertekenen. Alle documenten en contracten moeten opnieuw ondertekend worden. Gelukkig hoefde niet iedere pagina te worden voorzien van een paraaf dus waren relatief snel klaar. We hebben meteen aan dokter Minard de vraag gesteld of het permanente armbandje wel echt af moet. Ze ging dat navragen maar beloofde haar uiterste best te doen de mensen te overtuigen dat het armbandje mag blijven zitten.
Na de bloedtransfusie kwamen ze voor de ECG. Die hebben ze uiteindelijk 2x moeten doen omdat het apparaat de 1e keer niet betrouwbaar werkte. Voor zover wij weten was de uitslag goed maar dat krijgen we nooit heel duidelijk te horen.
Overdag was het meisje dat bij Anne op de kamer ligt vertrokken, dat vond Anne natuurlijk fijn maar aan het einde van de middag kregen we nieuwe buren. Jammer, dat houdt in dat ik vanavond opnieuw de kamer zal moeten verlaten en daar baalt Anne flink van maar dat komt ook wel weer goed. Het zijn gelukkig wel hele lieve buren, spreken goed Engels en dat komt goed van pas want we hebben deze dagen bijna geen verpleegkundigen die (goed) Engels spreken en dat is soms best lastig.
Aan het begin van de avond zijn we er samen even uitgegaan en in het restaurant beneden een klein hapje gegeten. Daarna terug naar de kamer waar ze rond zeven uur het ziekenhuiseten kwamen brengen. Minder lekker maar vandaag helemaal niet heel slecht (pompoensoep en rijst met kipfilet.
We gaan zo denk ik nog even een aflevering van onze serie kijken en dan waarschijnlijk op tijd gaan slapen want als het goed is gaat de morgen dan wel vroeg beginnen. We gaan het zien.