Anne mag enigszins onverwacht vandaag al het ziekenhuis uit. Dat klinkt mooi en dat is het eigenlijk ook wel maar Anne heeft het daar heel moeilijk mee. Ze voelt zich zwak, kan niet veel en dat maakt het spannend en eng. Het liefst wil ze naar huis maar ja zover is het nog niet. Dit bericht en hoe Anne zich voelt maakt dit tot een emotionele en best wel moeilijke dag voor Anne. Als je als titel ‘Uit het ziekenhuis’ boven het verslag zet dan is iedereen blij maar voor Anne is dat op dit moment toch echt iets anders. Ze is vanavond dan ook echt moe en uitgeput. Hopelijk kan ze lekker slapen in het RMD want ook dat is spannend. In het ziekenhuis had Anne een goed matras en een bed dat in alle standen te zetten was maar in het RMD is dat een iets ander verhaal. Bij voorbaat heeft Anne daar niet zo’n goed gevoel bij maar als je naar de foto kijkt ligt ze er toch best lekker bij (met dank aan Anja en Anita ♥️)
Update van Anja
De dag begon rustig, Anne lag nog diep te slapen toen Anita kwam. Ik was bezig de kamer in orde aan het brengen omdat Anne eigenlijk morgen naar het RMD huis zou komen, maar om 13.00 uur werd ik gebeld of ik de leverpastei mee wilde nemen. Dit is op het ogenblik het enige broodbeleg van Anne. Ook even naar de receptie gegaan om te vragen of er misschien een bed is die versteld kan worden. Nou nee dus, maar ik kreeg twee dekbedden die we opgerold onder het hoofdeinde hebben gelegd met nog een kussen erop. Nu kan Anne prinsheerlijk op een schuin matras gaan liggen. Wel niet zo lekker als in het ziekenhuis maar toch best aardig.
De dokter kwam langs en vertelde Anne dat wat haar betrof Anne om 5 uur vanmiddag weg mocht. Dit overviel Anne en was even in paniek hoe het allemaal moest daar in het RMD huis, met haar bed, met haar voeding en de beheersing van de pijn. Ze belde Bert op en vertelde verdrietig dat ze het moeilijk vond om uit het ziekenhuis te gaan, maar Bert kon Anne ervan overtuigen dat ze die stap toch moet maken was het vandaag niet dan morgen. Anne was min of meer gerustgesteld en toen de dokter opnieuw kwam vertelde ze dat ze naar het RMD zou gaan. We kregen toen een hele lijst met medicijnen en verwezen ons naar de apotheek van het ziekenhuis. Voor zo’n groot ziekenhuis is er een minimale apotheek waar we dus niks aan hadden. De eerstvolgende apotheek was een kwartiertje lopen. Een alleraardigste apotheek, had alles op voorraad en maakte alle medicijnen in orde.
Ondertussen was het al half zeven, de ons beloofde taxi van het RMD werkt maar tot 6 uur, dus een rolstoel uit het RMD gehaald en Anne opgehaald. De kamer was met veel kaarten versiert en haar gekregen lagen cadeautjes uitgestalt. Welkom in kamer 20 Achille Talon!!
Maar goed dat Anita in de zorg werkt want nu is zij zuster Anita. Ze zorgt zo liefdevol en bekwaam voor Anne, verzorgt de sondevoeding, geeft alle medicijnen en helpt haar met alles. Ze bewaart de rust als Anne het moeilijk heeft met ademen en heeft een bewonderenswaardig geduld!
Vanavond even in de huiskamer gegeten. Maar het is allemaal wennen voor Anne, dus weer snel naar onze kamer waar Anita Anne lekker instopt voor het slapen gaan. Nog even een spelletje en dan slapen. Hopelijk brengt het Anne en ons een rustige nacht. We zullen zien!
