Na een redelijke brakke nacht werd ik vanochtend om kwart over zeven (net toen ik Stan ook de telefoon had) door een verdrietige Anne gebeld. Ze was net naar de wc geweest en daar werd ze heel erg misselijk van maar de verpleegkundige deed er lang over om terug te komen met medicijnen waardoor ze net had overgegeven. Ik hoefde nog niet te komen maar ze wilde gewoon even praten, even haar frustraties kwijt. Ze ging daarna weer slapen en zou ons wel appen als we moesten komen.
Vanochtend ben ik eerst met Anita naar Anne gegaan. Het was geen geweldige ochtend. De koorts was er nog steeds en was er ook de hele nacht geweest. Gelukkig geen hele hoge koorts en aangezien de bloedwaarden op dit moment okay zijn gaan ze verder niet echt iets doen behalve dan paracetamol geven om de koorts te verlagen. Ook is en blijft ze misselijk. Uiteindelijk heeft Anne vandaag best wel veel overgegeven. Overdag is de sondevoeding opnieuw maar kort aangesloten geweest omdat Anne meteen weer heel erg misselijk werd en/of moest overgeven. De pijn is zeker niet weg maar wel iets beter te verdragen dag gisteren. Uiteindelijk heeft Anne afgelopen nacht ook nog best redelijk geslapen. De controles gaan vandaag ook weer goed. Het douchen doet ze vandaag voor het eerst samen met Anita en dat ging ook prima. Wel was Anne (zoals altijd eigenlijk) na het douchen volledig uitgeput.
Om half 1 komt opa Jan om even afscheid te nemen van Anne. Daarna ben ik nog even alleen met Anne om afscheid te nemen. We vinden et beiden niet leuk en dat spreken we ook naar elkaar uit maar ondanks dat gaat het afscheid best goed en nemen we gelukkig niet op een vervelende manier afscheid van elkaar. Jan en ik gaan daarna terug naar het RMD en Anita en oma Anja gaan naar Anne die inmiddels zo moe is dat ze al vrij snel in slaap valt.
Jan en ik pakken onze spullen uit het RMD, zeggen even gedag aan de mensen van het RMD en vertrekken vervolgens om iets over half 2 richting Nederland. Om kwart voor 8 komen we thuis en is er een mooi welkom van Stan, David, Kristel en Eva. David heeft voor ons gekookt dus we konden meteen aanschuiven. Toch ook wel fijn om weer even thuis te zijn.
Met Anne ging het vanmiddag en vanavond maar zozo. Het ging vandaag zeker wel wat beter dan gisteren maar heel lekker ging het ook weer niet. Met name de misselijkheid en het overgeven zijn natuurlijk wel echt heel vervelend. En daar is vanavond helaas de pijn toch weer bijgekomen. Exacte reden weet ik niet maar ze willen toch van de fentanylpleister af. Die hebben ze er vanmiddag afgehaald en ze hebben een limiet op de morfineknop gezet waardoor ze maar 3x per uur kan drukken. Dit is tijdelijk omdat ze later (en ik krijg net te horen dat dit vannacht om 2 uur zal zijn) via het infuus constant fentanyl toegediend zal krijgen met een knop om af en toe extra fentanyl (als ik het goed heb begrepen) kan krijgen. Dat is (misschien) fijn voor straks maar op dit moment heeft Anne dus opnieuw best veel pijn en los van het pijnlijke is het ook enorm frustrerend voor Anne. Waarom moeten ze het nu weer veranderen. Iedere keer als het net een klein beetje onder controle lijkt wordt er besloten dat er iets anders gedaan moet worden. Die frustratie is natuurlijk heel begrijpelijk want probeer maar weer in slaap te komen met die pijn. Tegelijkertijd zullen ze daar in het ziekenhuis een goede reden voor hebben maar ik moet zeggen dat ik die reden in dit geval ook (nog) niet weet.
Vanaf nu ben ik afhankelijk van de verhalen van Anne, Anita en Anja voor het bijhouden van het dagboek. Dat zal best even wennen zijn omdat ik het dagboek eigenlijk altijd schrijf op de dag zelf en ik zelf heb meegemaakt wat ik opschrijf. Ik zit dan nog vaak in diezelfde emotie en op die manier probeer ik de dag ook een klein beetje van mij af te schrijven. Dat zal vanaf nu anders zijn maar uiteraard blijven we het dagboek zo goed mogelijk bij te houden (de dames hebben hele duidelijk opdrachten meegekregen 😀)
Update van Anja
Rond middernacht ontvang ik onderstaande update vanuit het ziekenhuis…
Vanmiddag namen Anita en ik het over van Bert. Er gebeurde van alles. Anne voelde zich niet goed en had erge pijn en was misselijk en gaf tot tweemaal toe over. De pijndokters kwamen langs en beloofden dat ze zouden switchen naar constante fentanyl via het infuus. De fentanylpleister werd van haar rug gehaald want die werkt nog 10 uur door. De pijn bleef vandaag doorzeuren maar vannacht om 2 uur krijgt ze de fentanyl via het infuus en mag ze ook op de knop drukken voor een extra boost pijnstilling, maar dit mag niet te vaak.
Een zuster kwam de bobbel op haar borst meten, die was wat gegroeid (door de oncoloog is van tevoren al aangegeven dat de tumorcellen door de behandeling eerst kunnen gaan groeien en daarna weer kleiner zouden moeten worden). De zuster luisterde daarna nog even naar haar longen.
Omdat Anne aangaf vooral in haar zij pijn te hebben heeft een dokter een grote pleister op haar zij geplakt. Dit was vanwege inflammatie. Anne kreeg vanmiddag ook de sondevoeding aangesloten maar na een uur wilde ze die niet meer vanwege de misselijkheid. Vanavond is de sondevoeding opnieuw aangesloten en kreeg ze ook medicatie tegen de de misselijkheid.
Anne vond het maar een rotdag en wilde wel een cadeautje dus oma vlug naar Ronald MdDonald huis gelopen en pakje gehaald. Er lag toen nog een pakket en wel 14 kaarten in onze kamer. Om 22.45 na Anne lekker ondergestopt te hebben zijn we naar onze kamer in het Ronald McDonald gegaan. Tot morgen.
