Ruim een jaar geleden werden wij benaderd of wij eventueel zouden willen deelnemen aan het project ‘Een stukje mij’. Dit wordt georganiseerd door Netwerken Integrale Kindzorg (NIK). Het NIK is een samenwerkingsverband van professionals die werken in allerlei zorgdisciplines en organisaties zoals ziekenhuis, maatschappelijk werk en rouw- en verliesbegeleiders. Ze zijn dus actief bij kinderen en gezinnen in de palliatieve fase. Het idee was om van ruim 50 kinderen die of ernstig ziek zijn of inmiddels overleden zijn mozaïek portretten te maken. De vraag aan ons was of er ook een portret van Anne samen met ons gemaakt mag worden en of wij ons verhaal daarbij willen delen. Dat wilden we natuurlijk heel graag. Het is fijn om ook actief met Anne bezig te zijn, haar naam te blijven noemen, niet alleen in ons kleine kringetje maar ook daarbuiten en ons verhaal en het verhaal van Anne willen uiteraard ook graag delen met de buitenwereld en zeker als we daarmee ook nog iets kunnen betekenen.
We hebben vorig jaar daarom een aantal grote foto’s van Anne opgestuurd die als hoofdfoto gebruikt zouden kunnen worden. Daarnaast mochten we maximaal 500 foto’s opsturen van Anne en foto’s van dingen of mensen die Anne dierbaar waren. Klinkt misschien als veel maar uiteindelijk heb ik 635 foto’s opgestuurd, van die selectie kon ik er niet nog eens 135 afhalen. Het was best een lang proces om al die foto’s te selecteren maar het was ook heel fijn om te doen.
Vandaag was dan eindelijk de dag dat de expositie van de mozaïek portretten werd geopend. De foto van Anne wordt geëxposeerd in Hilversum (midden Nederland). Wij werden om 15:00 uur verwacht in het prachtige raadhuis van Hilversum. Wij mochten 2 mensen uitnodigen maar hebben dat wat ruimer genomen. Opa en oma van Baarle mochten mee en we hadden (uiteraard zou ik bijna zeggen) oncoloog Stephanie Smetsers en verpleegkundig specialist Inge Sieswerda uitgenodigd. Inge kon niet dus hadden we Anne Remijn, de psycholoog van Anne uitgenodigd maar ook zij ook op het laatste moment niet dus uiteindelijk waren Anita en ik, Jan en Anja en dokter Smetsers aanwezig. En heel eerlijk, het feit dat dokter Smetsers er was, was voldoende voor ons. Een bijzonder fijn mens en zo fijn om met haar over Anne te kunne praten.
Bij het binnenlopen van de grote mooie zaal stonden alle portretten nog omgedraaid. Bij het zien van die omgedraaide foto’s kreeg ik het even te kwaad, kan niet goed omschrijven waarom er stroomde veel gedachtes en emoties door mijn hoofd en lijf. Toen de foto van Anne werd omgedraaid was die emotie er niet, heel raar. Het is een prachtige foto en Anne staat er indrukwekkend mooi en krachtig op maar ik ken de foto natuurlijk al heel goed. Ik voelde dus niet direct emotie maar vond het wel prachtig.
De volgende linkjes vertellen wat over deze expositie:
- https://hilversum.nl/nieuwsoverzicht/expositie-stukje-mij-in-raadhuis-hilversum
- https://kinderpalliatief.nl/actueel/details/een-stukje-mij-maakt-impact-van-kinderpalliatieve-zorg-zichtbaar-in-hilversum
Het was een indrukwekkende maar mooie middag. Soms emotioneel maar ook vooral mooi en goed. Pedagogisch medewerker Eveline was er ook. Zij was uitgenodigd door een ander gezin maar wij kennen haar ook nog vanuit het ziekenhuis en zij kende ons en Anne ook. Dat was een prachtige en emotionele ontmoeting en zo waren er vanmiddag veel mooie gesprekken rondom de foto van Anne. Dankbaar voor deze middag en de kans die ons is geboden hieraan mee te mogen doen.
De foto van Anne met ons verhaal erbij blijft nog tot vrijdag 5 juni hangen in het raadhuis van Hilversum. Tot die dag is de expositie nog te bewonderen en daarna mogen wij de foto meenemen naar huis. Een mooie blijvende herinnering 💜
