Vanochtend zijn we om 11 uur uit ons appartement gegaan. Gelukkig zitten we naast het station waar ruim voldoende taxi’s klaarstaan. We zijn ruim op tijd maar dat is wel lekker dus pakken meteen de taxi naar Saint Pancras International Station. Met 20 minuten staan we in het prachtige station. We kopen eerst wat lekker eten en drinken voor onderweg en gaan daarna naar de check-in. We mogen opnieuw de rij (die er trouwens nauwelijks is) passeren maar het is vandaag net wat minder vriendelijk dan voorgaande dagen. Blijkbaar hebben we hier bij de grenscontrole te maken met Fransen en sorry maar dat was wel meteen de enige chagrijnige persoon die we dit weekend hebben meegemaakt. Ik had een foto gemaakt van Anne en Anita bij de paspoortcontrole maar dat was toch echt niet de bedoeling. Ik moest mijn telefoon inleveren en laten controleren wat ik aan foto’s had gemaakt. Er stond geen enkel gezicht (herkenbaar) op dus hoefde ik niets te verwijderen. Maar snel verder. We moeten een half uurtje wachten en kunnen dan de trein in. We zitten gelukkig bij elkaar. Anne gaat meteen slapen en Anita doet daar vrolijk aan mee. Stan en ik luisteren muziek en zo komen we na ruim 2 uur aan op het station van Brussel. Daar moeten we overstappen maar dat is deze keer eenvoudig. Geen controles, alleen even wachten voordat we de trein naar Amsterdam in kunnen. In deze trein hebben we bijna de hele coupe voor onszelf. Enige nadeel is dat onze bagage daar niet past dus die moeten we een wagon verder stallen. Tijdens de reis spelen we spelletjes (bolletje-bolletje) en voordat we het in de gaten hebben zijn we al weer op Schiphol. We bellen opa om te vertellen dat we zijn aangekomen en een paar minuten later staat hij met de auto bij de vertrekhal van Schiphol en kunnen we onze koffers inladen. Onderweg naar huis na een paar hele fijne dagen en een heel voorspoedig verlopen reis. Stiekem verlangen we nu allemaal wel een beetje naar ons eigen bedje.
Als we om kwart over zeven thuiskomen hebben opa en oma hebben 2 verrassingen voor ons. De eerste is dat onze gang en trapgat helemaal is geschilderd. Wat superlief en wat fijn want dat is echt een grote klus geweest. Aan de verhalen van opa en oma te horen was de klus ook wel wat groter en lastiger dan van tevoren gedacht. Des te fijner dat dit gedaan is. Dank jullie wel!! De 2e verrassing was dat ze voor ons hadden gekookt en we bij het thuiskomen meteen aan tafel konden om even heerlijk te eten en verslag te doen van ons weekendje Londen.
Het is nu 22:00 uur en ligt iedereen al in zijn of haar eigen bed. Anne is heel moe, heeft ook best wel veel pijn en is dan ook blij om weer in haar eigen bed te liggen. Het ligt meteen een stuk lekkerder dus dat is fijn. Hopelijk volgt er even een heerlijk lange nacht slapen. Zo is er een einde gekomen aan een aantal fijne dagen in Londen waar we met veel plezier en dankbaarheid op terug kunnen en zullen kijken.
