Na een best wel goede nacht zouden we vanochtend om 10 uur met elkaar gaan ‘ontbijten’. Anne sliep echter nog zo vast dat we haar hebben laten liggen en hebben wij met z’n vijven onze laatste ontbijt samen in het RMD genuttigd. Na de laatste tassen in de auto te hebben gedaan (past net) gaan we naar de kamer om afscheid te nemen van Anne. Dat gaat niet zoals gehoopt. Anne wordt ineens heel misselijk en voor ze het weet moet ze zoveel overgeven dat de sonde meekomt. Echt heel erg balen. Het lucht wel op dus daarna kan er alsnog goed afscheid worden genomen van opa Jan, oma Anja, mama Anita en broer Stan. Fijn dat oma en mama er zo lang konden zijn voor Anne en ook heel gezellig dat opa en Stan een paar dagen zijn geweest. Gelukkig is ook voor Anne het einde in zicht, nog een paar dagen volhouden. Vanaf het balkon zwaaien we ze uit en daarna duiken we het bed in, we zijn allebei heel erg moe en voordat we het weten liggen we beiden te slapen.
Omdat Anne geen sonde meer heeft (en we besluiten daar morgen pas wat mee te gaan doen in het ziekenhuis) moeten we wel proberen wat te eten vandaag. In het winkeltje heb ik lekkere verse meergranen stokbrood gekocht dus we gaan in de keuk/eetkamer gezellig samen eten. Het is niet meteen een heel brood dat Anne naar binnen werkt maar het is niet slecht. We doen daarna nog wat IQ spelletjes met elkaar (Anne heeft helaas gewonnen) en gaan dan weer terug naar onze kamer. We beginnen beiden op de telefoon/laptop maar voordat we het weten liggen we opnieuw te slapen. Het is bijna niet te geloven maar rond half zes worden we wakker gemaakt door een appje vanuit Alphen dat opa, oma, mama en Stan veilig thuis zijn aangekomen. Het was lekker rustig op de weg en daardoor een fijne en voorspoedige reis gehad. Fijn om te horen!
Anne en ik stappen maar ‘snel’ uit bed. We zouden vandaag nog even een wandeling naar het winkeltje maken om de laatste boodschappen voor het avondeten te halen. Anne loopt de trappen in het RMD maar de weg naar het winkeltje doet ze in de rolstoel. De terugweg doet ze echter helemaal lopend en dat gaat best goed. Het kost de nodige energie maar ze hield het goed vol. Anne gaat nog even terug naar haar kamer terwijl ik ga koken. Anne eet wel wat maar echt fantastisch veel helaas niet. Ik had gehoopt dat een dag zonder sondevoeding zou helpen om de eetlust wat aan te wakkeren maar dat blijkt niet het geval. Heeft misschien ook te maken met de stoelgang die maar niet op gang wil komen. Gelukkig vanmiddag/vanavond voor het eerst sinds dagen een klein beetje maar we zijn er nog niet.
Vanavond doen we het lekker rustig aan op onze kamer. Anne op haar telefoon en ik moet de nodige mailtjes sturen nu de herfstvakantie voorbij is en er nog het een en ander geregeld moet worden.
Het is nu bijna 10 uur en van Anne krijg ik nu de vraag of we niet nog even een aflevering van een serie kunnen kijken en dat ze graag nog iets kleins wil eten. We gaan blijkbaar nog niet slapen 🙂 Gelukkig hoeven we morgen pas rond het middaguur in het ziekenhuis te zijn. Dat gaan we eerst even checken of we de sonde opnieuw kunnen laten plaatsen en om kwart over 2 krijgt Anne dan een CT-scan. Voor nu alvast welterusten.
