Over vandaag valt niet heel veel te vertellen maar dat wat er te vertellen is bepaalde de dag wel. Na veel overleg tussen Anne, Anita en mij is vandaag besloten dat het verstandiger is om volgende week niet voor een kleine week naar huis te gaan. Dit was een moeilijke beslissing voor ons allemaal maar voor Anne in het bijzonder. We zijn bang dat het teveel energie gaat kosten, energie die Anne niet heeft. De mogelijkheid bestond dat Anne pas op donderdag naar huis mag, dan misschien op vrijdag naar het PMC om de hechtingen eruit te laten halen, op maandag mogelijk weer naar het PMC voor bloedcontroles en dan op dinsdag weer naar Parijs voor de scans. Natuurlijk was de planning niet zeker maar de kans was wel reeel en dan is dat gewoon niet verstandig. Maar ja, Anne was gisteren wel blij gemaakt met het bericht dat ze volgende week naar huis mag en dan valt het wel heel zwaar om nu deze beslissing te nemen. Een beslissing die ze vanmiddag uiteindelijk wel heel dapper heeft genomen. Opnieuw hebben we dus te maken met een veranderende planning en ook die staat nog niet vast.
Wel staat vast dat morgen David, Kristel, Tim en Eva voor een paar dagen naar Parijs gaan en uiteraard Anne komen bezoeken. Leuke afleiding voor Anne (en voor Anita en Anja). Het plan nu is dat Jan, Stan en ik donderdagmiddag naar Parijs gaan. Die zondag erop gaan Jan, Anja, Anita en Stan dan met de auto naar huis en blijf ik voor zolang het nodig is bij Anne. Waarschijnlijk zullen de scans op woensdag 25 oktober zijn maar dat is nog niet zeker. Morgenochtend hebben ze weer een gesprek met dokter Minard en dan krijgen we daar misschien ook wat meer over te horen.
Update van Anja
Anne had ondanks de bijzondere nachtzuster wel goed geslapen, omdat ze volgens haar zo moe was, dat ze niets merkte van de zuster in de nacht. Het werd een kalme rustige dag. Bij het ontbijt kwam de dame van de receptie met een pakje voor Anne, waarin een lieve pluche giraf zat, gekregen van haar klasgenootjes met een lieve kaart.
Toen ik er ’s middags heenging lagen de twee dames allebei te slapen. De overheerlijke risotto rijst die ik had gemaakt voor Anne werd niet aangeraakt. Eten blijft toch echt lastig. Wat dat betreft was vandaag sowieso een wat mindere dag want vanochtend en vanavond heeft Anne weer overgegeven. De misselijkheid ligt toch iedere keer weer op de loer. Vervelend. Het is maar goed dat de sondevoeding wat is opgehoogd. Ze willen vannacht nog meer gaan geven maar dat vindt Anne nog wel spannend. Gelukkig heeft ze vannacht een hele aardige verpleegkundige (een man deze keer die heel goed Engels spreekt) dus dat is fijn.
Er zat vandaag niet veel leven in Anne. Ze heeft nog wel even Expeditie Robinson gekeken en daarna ben ik naar het Ronald McDonald huis gegaan.
Vanavond heb ik Anne rond elf uur nog gesproken en zag ze er goed uit en hebben lekker gekletst. Ondanks het feit dat ze net had overgegeven ging het nu heel goed en was ze vrolijk en levendig. Fijn om zo de nacht in te gaan. Welterusten en een fijn weekend!
