10 augustus
18e 'verjaardag' van Anne

door | aug 10, 2024 | 2024, Augustus, Thuis | 3 reacties

Vandaag is de geboortedag van Anne, de dag waarop Anne 18 jaar zou worden. De ochtend begon best wel emotioneel lastig. Je gedachten gaan automatisch naar hoe het was en hoe het had kunnen zijn, wat het vandaag had moeten zijn, een feestdag waarop Anne 18 jaar zou zijn geworden maar dan ook de meteen scherpe steken van het besef en het realiseren dat het vandaag anders is.

Anita, Stan en ik gaan deze ochtend eerst samen naar Anne. Gisteren hebben Anita en Stan bij Simone en Dirk een nieuwe bloemenvlinder gemaakt. Dirk is hovenier dus zijn ze eerst naar de bloemenveiling geweest waar ze 100 bloemen hebben uitgezocht. Dankjewel Simone en Dirk! Daarna hebben ze een prachtige nieuwe bloemenvlinder gemaakt voor Anne. Vandaag hebben we deze vlinder bij Anne neergezet. In het midden van de vlinder zit een mooi hart gemaakt door Stan. Wat zou Anne deze vlinder prachtig hebben gevonden. Stan had deze week ook een klein beeldje (een boomstam met daarop 3 vogeltjes – dat zijn wij -) gekocht en die wordt ook bij Anne neergelegd. Heel lief en mooi.

Terwijl wij drieën in gedachten bij Anne op het bankje zitten komen opa en oma, David, Kristel en Eva en Arjan en Cindy aanlopen. Ze hebben ballonnen meegenomen in de lievelingskleur van Anne met witte hartjes erop. Het is een idee van oma om deze (afbreekbare) ballonnen met elkaar op te laten voor Anne. In alle eerlijkheid had dit voor mij niet gehoeven, ik ben liever in stilte en rust met mijn gedachten bij Anne maar tegelijkertijd was het een ook een mooi gebaar en fijn om dit met elkaar te mogen doen.

Voor vanmiddag hadden we (na nodige aarzeling en vraagtekens hoe deze dag in te vullen) familie en vrienden uitgenodigd om een taartje te komen eten. Stan is jarig geweest en we wilden die verjaardag niet ongemerkt voorbij laten gaan. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor de geboortedag van Anne. Dat is een lastige combinatie maar het was goed vandaag. Iedereen die kon was er vandaag en dat was fijn, heel fijn! Vanavond kwamen ook nog een paar schoolvriendinnen van Anne. Ze hadden champagne meegenomen om samen te toosten op Anne. Zo lief!

Oma Anja en opa Jan hebben vandaag zoveel voor ons gedaan, zo ontzettend lief. Van het regelen van stoelen, tafels, glazen, tafeltennistafel tot het koken van verschillende gerechten zodat iedereen die dat wilde vanavond kon blijven eten. Dankjewel Jan en Anja! Voor de verjaardag van Stan had Anita een slagroomtaart met foto van Stan besteld. Eva en oma hadden samen ook nog twee kwarktaarten gemaakt op de manier zoals Anne deze taarten zou hebben gemaakt. Voor mijn verjaardag een mandarijnen kwarktaart (iedereen lacht mij altijd uit maar dit was wel de taart die als eerste op was 😀) en voor Anne’s geboortedag haar lievelings aardbeien kwarktaart. Niet alleen lekker maar vooral ook heel mooi om dit zo te doen zoals Anne dat zou hebben gedaan. Dankjewel Eva!

Gisteravond ontstond er een fijn gesprek waarin onverwacht herkenning werd gedeeld in de situatie die ik in de vakantie had meegemaakt; De vraag “hoeveel kinderen heb je?” Terwijl ik het dagboek zit te schrijven luister ik naar een podcast/workshop waar ineens een zin naar voren komt die hierover gaat; “Twee om van te houden, één om voor te zorgen”. Het is een zin die mij raakt en waar ik nog even voor na blijf denken.

We kijken terug op een toch wel mooie dag. Er waren momenten waarop het emotioneel was, waar het gemis van Anne en wat vandaag had kunnen en moeten zijn zwaar voelbaar was maar er waren ook momenten waarop het gezellig en fijn was om elkaar te ontmoeten en te spreken. Dit was de eerste verjaardag van Anne zonder dat Anne fysiek bij ons aanwezig was. Ik keek best wel op tegen deze dag, of dat in de toekomst makkelijker zal worden weet ik niet, ik weet ook niet of ik dat wel wil maar de dag zelf heb ik als best wel goed en mooi ervaren. Het is zo fijn om zoveel lieve mensen om ons heen te hebben, die ook durven te laten zien dat ze met ons meeleven en Anne durven te benoemen en erover durven te praten. Anne wordt niet genegeerd, het verdriet en gemis wordt niet genegeerd en dat is zoveel waard. Dank jullie wel!