Anne heeft geen fijne nacht gehad en belde ons al om half acht. We waren er om 8:45 uur. Anne had veel pijn en heeft ook al weer overgegeven. We hebben naar de dokter gevraagd en die verhoogde de dosis fentanyl. Nu maar hopen dat het beter wordt.
De dokter of zuster, ik weet het niet, kwam weer de bobbel opmeten en die was opnieuw weer wat gegroeid. Er werd weer naar de longen geluisterd en werden weer allemaal vragen aan Anne gesteld (de bekende neurologische test). Anne vertelde de dokter dat ze diarree heeft. De dokter was blij dat dit nog beschikbaar was (Anne moet de ontlasting doen in kartonnen bakken die je over de wc rand kunt zetten). want nu werden er gelijk monsters van genomen.
Vannacht had Anne koorts, was vanmorgen nog 38.2 maar bleek aan het begin van de middag gelukkig naar 37.7 gezakt te zijn. De dokter gaf aan dat ze zwaardere voeding gaan geven zodat Anne meer energie krijgt. Deze nieuwe voeding is vanmiddag aangekoppeld nadat 2 verpleegkundigen alle lijnen hadden vernieuwd en aangesloten. Ook de infuuslijn naar de PAC werd vervangen. Daar zag Anne wel een beetje tegenop omdat ze dit gingen doen zonder eerst met emla te verdoven maar gelukkig ging dat best goed. Van al dit gedoe was Anne wel erg moe geworden. Ze moest naar de wc maar daar werd ze zo naar van dat ze opnieuw moest overgeven. Gelukkig niet heel veel. Volgens Anne kwam het door de lucht op het toilet, die moeten ze ook gewoon op tijd legen. Daar is de ene verpleegkundige beter en netter in dan de andere.
Het is ondertussen half drie en gelukkig wordt de pijn wat minder en krijg Anne ook weer wat meer praatjes. Toch is Anne wel heel moe en gaat ze nu even slapen, even rust, voor allemaal.
Vanmiddag heeft Anne tot half vijf geslapen en werd wakker omdat er een hartcontrole gedaan moest worden. Er werden overal plakkertjes geplakt waar draden aan werden gelegd. Het was wel leuk want de bijna dokter, ze vertelde dat in 9e jaar opleiding was en nog 2 jaar te gaan had, was vergeten het apparaat aan de stroom te leggen dus moest het nog een tweede keer.
Anne heeft 2x naast het bed op de stoel gezeten en hebben we een spelletje gedaan. Na het eten wilde Anne een kadootje en ook toen ging ze naast het bed in de stoel zitten. Nu doen we een denkspelletje van Karin, waar ze blij mee was. Ik kon er niks mee maar Anne had het zo door. Helaas begon daarna de pijn weer op te zetten, ik denk dat de moeheid een rol speelt. Zusters lopen af en aan. De pijn is van cijfer 4 naar 5 gegaan maar het is nog te behappen. Houding vinden voor het slapen is nog wel even lastig en de misselijkheid komt ook weer wat opzetten dus maar snel proberen te slapen.
Het begon vandaag slecht maar het werd gelukkig steeds iets beter.
Verslag en foto’s van Anja en Anita