Na een heerlijke nacht slapen gingen we vanochtend rond 9 uur uit bed. Het ontbijt was simpel maar prima. Omdat we om 11 uur het hotel uit moeten zijn en het met Anne best goed gaat besluiten we even op pad te gaan. Anne dacht gisteren gezien te hebben dat het de hele dag zou regenen maar het is best mooi weer dus prima om even iets te gaan doen. De metro zit op vlakbij het hotel en vandaar gaan we naar het warenhuis Galeries Lafayette Haussmann. Een metroreis van zo’n 33 minuten en zonder overstappen dus dat is goed te doen. Wat een schitterend gebouw is dat zeg, niet alleen heel groot maar vooral de koepel in het midden is indrukwekkend. De prijzen van wat ze daar verkopen helaas ook. Ik wist dat maar werd bij binnenkomst toch een beetje op het verkeerde been gezet. Anne is al een tijdje op zoek naar een tasje en dat was precies de eerste afdeling waar we doorliepen. Het eerste tasje waar we de prijs van bekeken was 60 euro, nou dat valt mee zeg. Laten we het erop houden dat we dat prijsniveau daarna niet meer zijn tegengekomen. We hebben daar nog even lekker gegeten en op het dak genoten van het prachtige uitzicht over Parijs. Best fijn om zo even met elkaar op stap te zijn en niet te denken aan het ziekenhuis en de behandeling die Anne staat te wachten. We gaan daarna weer terug naar het hotel omdat de taxi ons daar om half drie komt ophalen. Vanaf het hotel is het maar zo’n 8 minuten rijden naar het ziekenhuis.
In het ziekenhuis is het altijd even zoeken, zeker op zondag. Je moet zelf de afdeling oplopen en dan maar iemand aanschieten en hopen dat ze je begrijpen. Deze keer moeten we weer naar een andere afdeling. We moeten een tijdje wachten en dan krijgen we een kamer waar al een meisje ligt. Dat begint lekker. De verpleegkundige vraagt waar ik vannacht slaap waarop mijn antwoord is dat ik bij Anne blijf slapen. Nou dat gaat dus niet door. Ik heb duidelijk laten merken dat ik hier zeer slecht over te spreken ben. Inmiddels zouden ze moeten weten hoe we daarin staan en daarbij komt dat er ook helemaal geen hotel voor mij is geboekt. Ze gaan proberen een andere kamer voor mij te vinden maar ik heb wel aangegeven dat ik dat in principe maar voor 1 nacht zal accepteren. Ben benieuwd waar ze mee gaan komen. De verpleegkundige begint ook meteen over het permanente vriendschapsarmbandje van Anne, dat moet af. Hoe we ook praten, de kans lijkt klein dat Anne dat armbandje om mag laten bij de behandeling op de IC-afdeling. We gaan het wel zien, het is balen maar als het moet dan is het niet anders. Dan vraagt de verpleegkundige of Anne een Covid-test heeft gedaan en dat is niet het geval. Net als de vorige keer hadden we afgesproken dat we dat in het ziekenhuis zouden doen maar het was duidelijk dat ze dit geen goede gang van zaken vond. Lekker begin zo en dan hebben we nog niet eens gesproken over de medicijnen wat iedere keer een discussie opleverde 🙁
Ze gaan daarna wat algemene controles bij Anne doen. Doen een covid-test en nemen bloed af via de PAC. Anne moet zich dan douchen met speciale zeep en dat moet ze dan morgenochtend nog een keer doen.
Nu zit Anne een boek te lezen en ben ik het dagboek aan het bijwerken. We zien wel wat de avond gaat brengen. Even los van de slaapplaats verwacht ik niet dat er verder nog veel op het programma zal staan. Morgenochtend zal de dag vroeg beginnen. Anne mag morgen vanaf 6 uur niet meer eten en dan zal de dag waarschijnlijk rond 7 uur starten.
Rond 9 uur krijgen we te horen dat Anne vannacht nog een bloedtransfusie toegediend zal krijgen omdat de waarden te laag zijn. Ik krijg een kamer op dezelfde verdieping waar ik vannacht moet slapen. Anne is wel even verdrietig en ze is niet blij met hoe het gaat maar al vrij snel herpakt ze zich. Gelukkig is de verpleegkundige voor de nacht een hele lieve vrouw (verschilletje met die van vanmiddag) dus dat gaat vast goed komen.