Het is al een tijd geleden maar wil nu toch nog weer een keer wat met jullie delen en toevertrouwen aan het dagboek.
Allereerst wil ik puur ter informatie iets delen; Op de begraafplaats in Alphen aan den Rijn waar ook Anne ligt organiseren ze ieder jaar ‘Lichtjes in het donker’. Dit jaar zal dat van dinsdag 29 oktober t/m zondag 3 november zijn. Wij zijn er nog nooit geweest maar dit jaar gaan wij er wel heen. Hoe wij dat zullen ervaren weet ik niet maar het lijkt ons best wel mooi om ook zo extra aan Anne te denken en bij haar te zijn. Meer informatie kun je vinden op de website: https://www.lichtjesinhetdonker.nl/#sumup. Achter dit bericht zit geen verborgen agenda om je te vragen te komen of er iets mee te doen, dit is puur ter info.
Wij hebben nog geen grafsteen en/of monument maar Anne wordt gelukkig wel vaak bezocht en met enige regelmaat word ik verrast door een nieuw plantje, boeketje bloemen, een steen of schelpjes. Het is zo fijn en zo waardevol om te weten dat Anne niet vergeten wordt. Anne ligt op een ‘mooie’ plek onder een hele oude kastanjeboom. Het is nu herfst dus iedere ochtend is Anne bedolven onder de bladeren van de kastanjeboom. Eigenlijk is zo’n dek van bladeren best mooi maar we willen het graf er ook verzorgt en netjes uit laten zien en eerlijk is eerlijk, het is ook heel fijn om met het harkje bezig te zijn in de buurt van Anne. Gewoon in stilte zonder (veel) woorden bij Anne, herinneringen ophalen, de tranen te laten vloeien of juist in dankbaarheid terug te denken aan hele mooie momenten. Het is goed dat de kastanjeboom er is.
En dan wil ik nog iets toevertrouwen aan dit dagboek vol met waardevolle en dierbare herinneringen…
“Stomme vraag eigenlijk, misschien, ik weet het, maar hoe gaat het?”
Een aarzelende vraag die wij (gelukkig) nog wel eens krijgen te horen. Het is geen stomme vraag, ik ben blij dat de vraag nog af en toe eerlijk en gemeend gesteld wordt. Het is wel moeilijk om er eerlijk antwoord op te geven want zo goed voel je je vaak niet. Het voelen en beseffen dat je Anne niet meer ziet, niet meer hoort, niet meer voelt doet bijna met de dag meer pijn. Het verdriet en de emoties zitten hoog. Het is moeilijk te omschrijven maar ik denk dat ‘je verloren voelen’ nog het dichtst bij de waarheid komt. Waarom is het dan moeilijk om antwoord te geven op de vraag hoe het gaat? Omdat het met ons eigenlijk best goed gaat, we doen allemaal ons ding. Stan is lekker veel aan het sporten en op school doet hij het goed. Anita is ook weer lekker aan het sporten geslagen en op het werk gaat het goed en zo zijn we eigenlijk best wel prima bezig maar dat is de buitenkant van wat iedereen krijgt te zien, het gevoel door de dagen en nachten heen is vaak heel anders en ergens van kunnen genieten is best een uitdaging. Als je dan deze vraag krijgt is het dus kiezen; ga je voor het makkelijke antwoord, ga je voor de dankbare versie omdat we eigenlijk niet mogen klagen of til je een stukje van de sluier op om te laten zien hoe je je echt voelt.
Vanochtend kreeg ik op Facebook onderstaand verhaaltje inclusief tekening onder ogen. Ik had het al wel eerder gezien maar vandaag raakte het mij extra en het geeft eigenlijk ook een beetje antwoord op bovenstaand verhaal, ook de tekening is heel lief en treffend en daarom wil ik het graag hier delen…
“Vandaag was een Moeilijke Dag,” zei Pooh.
Er was een pauze.
“Wil je erover praten?” vroeg Knorretje.
“Nee,” zei Pooh na een tijdje.
“Nee, ik denk niet dat ik dat wil.”
“Dat is oké,” zei Knorretje, en hij ging naast zijn vriend zitten.
“Wat doe je nu?” vroeg Pooh.
“Niets eigenlijk,” zei Knorretje. “Maar ik weet wat Moeilijke Dagen zijn. En ik wil daar meestal ook niet over praten, op zo’n Moeilijke Dag.
“Maar weet je,” vervolgde Knorretje, “Moeilijke Dagen zijn zoveel makkelijker wanneer je weet dat er iemand voor je is.
En ik zal er altijd zijn voor jou, Pooh.”
En Pooh zat daar zomaar wat te zitten, zijn heel Moeilijke Dag door zijn hoofd te malen, terwijl stevige, betrouwbare Knorretje zwijgend naast hem zat, te bengelen met zijn korte beentjes….
En Pooh bedacht dat zijn beste vriend nog nooit meer gelijk had gehad dan nu.
Met heel veel liefdevolle gedachten voor iedereen die een Moeilijke Dag heeft.
Hopelijk heb je een Knorretje in de buurt.
