Vandaag om 10 uur moesten we Anne gaan ophalen in Stavoren. Gelukkig maar zo’n 166 km dus onze eerste vakantiedag begint met vroeg opstaan. Stan blijft lekker in bed liggen en Anita en ik vertrekken om 8 uur naar Stavoren. We komen precies om 10 uur in de haven van Stavoren aan.
We moeten naar de 1e verdieping van het havengebouw waar alle jongeren, schippers en begeleiding aanwezig zijn. Als we Anne zien valt het meteen op hoe goed ze er uit ziet, een minder ingevallen gezicht, een kleurtje op haar gezicht (voor het eerst sinds lange tijd) en een heerlijke lach op haar gezicht en straalt een en al energie uit. Eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat we verwacht hadden na een week van minder slapen maar we zijn er meer dan blij mee. Ze begint meteen enthousiast te vertellen en aan alles merk je dat dit een fantastische week is geweest waar best wel eens een moeilijk moment is geweest maar die vooral heel goed voor Anne is geweest. Zo blij mee en dankbaar voor, heerlijk!!
Het vertellen hoe het is geweest laten we lekker aan Anne over. Ze komt er vast zelf mee en anders vragen jullie er maar naar. Ik kan wel verklappen dat ze de laatste avond een feestavond hadden met het thema goud en dat Anne goudkleurig uitgedost genoten heeft van deze avond en pas om half een ’s nachts naar bed ging. Ik denk dat het een geslaagd feestje is geweest.
Hieronder een kleine foto-impressie van deze mooie week…
En nog wat filmpjes…