Vandaag stond weer de 3-maandelijkse controle op de agenda en moesten we met Anne naar het ziekenhuis voor hartecho, bloedonderzoek, foto’s, MRI-scan en gesprek met oncoloog en chirurg. Om 9 uur moesten we al aanwezig zijn voor de hartecho. Deze controle doen ze in principe 1x in het jaar. Met behulp van echoapparaat wordt dan het functioneren van het hart grondig onderzocht.
Na dit onderzoek moesten we meteen door naar het VAS-team om met behulp van echo op zoek te gaan naar een goed bloedvat om daar dan rapidan te plakken zodat het infuus aanprikken dan minder pijn doet. Half uurtje later zou het infuus worden aangebracht maar de planning liep vanaf dat moment flink uit en pas ruim een uur later werd het infuus geplaatst. Ging deze keer niet vanzelf en moesten ze er iemand bijhalen om het plaatsen van het infuus en afname van het bloed goed te laten verlopen maar uiteindelijk gelukt zonder al teveel pijn, gelukkig!
We waren wel te laat voor de foto en eigenlijk ook al te laat voor het gesprek met de oncoloog dokter Smetsers maar dat gesprek ging wel door. Dit gesprek ging vooral over hoe het met Anne is gegaan in de afgelopen 3 maanden. Als je dan de luistert naar de vragen en de antwoorden die Anne nu kan geven dan zie je dat er in deze 3 maanden toch al weer veel positieve ontwikkelingen zijn (geen slaapmedicatie meer, minder hoofdpijn, niet meer duizelig, minder buikpijn, eten gaat beter en ook het gewicht laat een licht stijgende lijn zien). Ook bij het onderzoeken van het lichaam gelukkig geen gekke dingen tegengekomen. Wel constateerde dokter Smetsers dat Anne in het afgelopen jaar nogal is toegetakeld en er nogal wat littekens zijn. Ze vroeg ook wat Anne daarvan vond en daar gaf Anne een best wel mooi en volwassen antwoord op. Leuk is het natuurlijk niet en op het moment dat ze haar bikini aantrekt om te gaan zwemmen zijn en blijven dat confronterende momenten maar ze lijkt het ook redelijk goed een plekje te kunnen geven.
De chirurg dokter van de Ven sloot ook nog even aan om Anne te zien en te spreken. Blijft een fantastisch team van 2 prachtige mensen waar de liefde en de zorg voor Anne vanaf spat. Heel fijn, mooi en ontroerend om te zien. Nog even gesproken over ons gesprek met de orthopeed en dokter van de Ven gaf ook aan dat het verstandig is om eerst de uitslagen van vandaag af te wachten en als die goed zijn dan maar meteen door te pakken met de operatie om de kromming in de rug zoveel mogelijk te corrigeren. Anne stelde ook wederom de vraag of ze nu mag vliegen maar ook nu durfde ze daar nog geen antwoord op te geven maar beloofde daar nu toch echt snel een antwoord op te geven.
Daarna moesten we rennen naar de MRI-scan. Ook daar waren we nu iets te laat maar iedereen blijft daar rustig en vriendelijk onder. Het ritueel kennen we inmiddels, alles van metaal achterlaten, oordopjes in en koptelefoon op, gaan liggen en dan vervolgens een klein uur in de herrie. Anne had aangegeven graag de film Vaiana te zien en dat kon. De scan ging uitstekend, ook het contrastvloeistof via het infuus ging goed en na een klein uur konden we de MRI-kamer verlaten.
Daarna alsnog de foto gemaakt en de standaard controles gedaan. Het gewicht was nu 38,7 kg en haar lengte 156,7 cm. Hartslag en bloeddruk waren mooi en na 10 minuten waren we klaar. We hebben toen maar even lekker geluncht in het restaurant van het PMC en daarna weer een voorraad antibiotica tabletten gehaald bij de apotheek. Dat duurde erg lang maar toen bleek onze pieper kapot te zijn. Afijn, rond kwart over 2 konden we dan eindelijk naar huis en is het wachten op de uitslagen.
Vanavond rond 18:15 werden we gebeld door dokter Smetsers om de uitslag van de onderzoeken van vandaag met ons te delen. De hartecho liet wel wat kleine dingetjes zien maar heeft voor nu geen medische consequenties. De bloedwaarden zien er heel goed uit. In of bij de nier zien ze wel wat verkalking maar kunnen daar nu niet echt conclusies aan verbinden. De foto’s van de borstkas zien er goed uit en tonen geen veranderingen t.o.v. vorige keer. Dat is dus allemaal best wel goed nieuws. De MRI-scan laat echter wel iets zien waar men zich zorgen over maakt. Het kan zijn dat nog een gevolg is van de bestraling maar het kan ook betekenen dat de ziekte terug is. Om dat te kunnen vaststellen zal Anne op korte termijn terug moeten naar het ziekenhuis voor een echo en een PET/CT-scan. Mogelijk zal er dan ook nog een biopsie plaats moeten vinden maar dat is nog niet zeker. We moeten hier uiteraard niet meteen het ergste van of bij denken maar het zijn natuurlijk wel vraagtekens die je liever niet hebt. Je hoort liever dat alles er netjes en goed uitziet, dat slaapt toch lekkerder. Of je nu wil of niet, het houdt je toch bezig en dat geldt natuurlijk zeker voor Anne. Laten we hopen dat deze vervolgonderzoeken snel kunnen plaatsvinden zodat er snel duidelijkheid en hopelijk rust voor Anne is.
Liefs van Anne, Stan, Anita en Bert