Vanmiddag kreeg ik een telefoontje van dokter Smetsers. Ze belde terug omdat ik daar naar gevraagd had maar ook omdat de uitslag van de MRI-scan van gisteren al bekend is.
De uitslag van de MRI-scan en de bloedtesten is er een die vraagtekens oproept en een dubbel gevoel geeft. Sommige plekjes die de vorige keer nieuw waren zijn nu niet meer zichtbaar maar er is ook een nieuwe plek gevonden die wat groter is en er is een plekje die best wel gegroeid is. Heel lastig om hier nu al conclusies aan te verbinden. De uitslag van het bloed is eigenlijk nog vervelender omdat het aantal T-cellen best wel forst is afgenomen. De vorige keer was er een stijging te zien (naar 636 en dat was nog steeds onder de minimale grens van 800 voor Amerika) maar nu is het zelfs minder dan die keer daarvoor (rond de 400). Dit had eigenlijk niemand verwacht en er is ook nog niet echt een verklaring voor. Wel vrezen we dat dit een hele vervelende gaat worden voor het Parijs verhaal. Dokter Smetsers wil eerst de scan van morgen afwachten en dit dan overleggen met Parijs. Waarschijnlijk gaan we dan over 2 weken opnieuw een bloedtest doen om te kijken of het dan misschien weer beter is. Ook hier dus nog niet al teveel conclusies aan verbinden maar deze uitslag maakt het allemaal nog wat onzekerder en dat is best vervelend.
Daarna uitgebreid met dokter Smetsers gesproken over de huidige situatie en alle onzekerheid die daarmee gepaard gaat. Wat als Parijs doorgaat, hoe gaan we dat doen met de toetsweek van Anne, wat kunnen/mogen we wel tijdens de vakantie en wat kan er niet. De zomervakantie is eerlijk gezegd best belangrijk voor Anne (en voor ons) maar het is nog maar de vraag of we weg kunnen/mogen. We laten het nog even bezinken en bespreken dit binnenkort ook met Anne en Anita erbij.
Nu morgen eerst de MRI-scan van het hele lichaam en dan wachten op de uitslag daarvan.