Na ons gesprek van afgelopen maandag werd al snel duidelijk dat we woensdag naar Parijs zouden gaan. De trein bleek niet meer mogelijk dus waren er door het ziekenhuis in Parijs vliegtickets voor Anne, Anita en mij geboekt. Anita en ik moeten beiden mee omdat er de nodige documenten ondertekend zullen moeten worden door ons alle drie. Voordat we weg konden was het echter een heel gedoe om de verzekering goed te regelen. Vanuit Parijs kregen we te horen dat ze verplicht een S2-formulier nodig hadden maar onze verzekering kon en wilde dat niet zomaar afgeven. Dat formulier is eigenlijk bedoeld voor het rechtstreeks declareren van gemaakte kosten in het buitenland maar deze behandeling wordt in het geheel betaald door de sponsors (farmaciebedrijf in Amerika) . Uiteindelijk ben ik daar woensdag de hele dag mee bezig geweest. We moesten uiterlijk om 15:00 uur vertrekken richting Schiphol maar toen was het nog niet rond. Om half drie kregen we na aandringen wel goedkeuring om te vertrekken in het vertrouwen dat het verkrijgen van het S2-formulier tijdig zou gaan lukken. Zowel in Parijs, als bij het PMC en bij onze verzekering was er een hele groep mensen mee bezig. Rond kwart voor zes kreeg ik op Schiphol het verlossende bericht van onze verzekering dat we het S2-formulier toegewezen kregen en dat ze het de volgende dag als eerste uit het systeem zouden kunnen halen en opsturen naar Parijs. Gelukkig, even een zorg minder, nu mogen we echt richting Parijs.
We werden door opa Jan naar Schiphol gebracht. Het was er druk maar niet zo druk als van tevoren aangegeven, we hebben ongeveer 45 minuten in de rij gestaan en toen waren we door de beveiliging heen en hadden we ruim voldoende tijd om even lekker chocolade in te kopen 🙂 Om 18:40 uur vertrokken we met Air France naar Charles de Gaulle in Parijs. We hadden gelukkig een voorspoedige vlucht en ook met Anne ging het heel goed. Dat was namelijk nog best spannend omdat het lange tijd onzeker was of Anne vanwege het ontbreken van de rechterlong wel mocht vliegen. Vanuit het PMC kregen we te horen dat ze geen problemen voorzagen en het ging gelukkig ook hartstikke goed. Op het vliegveld zou een taxi ons opwachten om ons naar het hotel te brengen maar die taxi bleek niet op te komen dagen. Gelukkig was onze contactpersoon Youhann van het ziekenhuis in Parijs bereikbaar en hij kwam naar het vliegveld om alsnog een taxi te regelen (gelukkig want de wachtrij om daar met de taxi te gaan was enorm lang).
Uiteindelijk kwamen was pas rond 23:15 uur aan in ons hotel Villa Lutèce Port Royal. We kregen kamer 115 toegewezen, een mooie kamer maar ook wel een beetje apart. Voor het eerst in ons leven een kamer met 2 verdiepingen waarbij toilet en badkamer beneden waren en we boven konden slapen. Gelukkig konden we met z’n drietjes op 1 kamer, wel zo gezellig.
Ook al hadden we op een broodje op het vliegveld en in het vliegtuig na niets gegeten, we zijn meteen het bed in gedoken om te slapen want we waren erg moe.