Gisteravond om half zes mochten we even bij Anne maar de verpleegkundigen moesten nog het een en ander doen dus moesten snel weer weg. Vanaf half zeven mochten we weer bij Anne maar uiteraard sliep ze. De artsen gaven aan dat ze haar om 10 uur wilde wakker maken.
Anita is naar huis naar Stan gegaan en ik ben gebleven en dat was lang wachten. Aan het begin van de avond en aan het begin van de nacht zijn er foto’s van de longen en thorax gemaakt en artsen waren tevreden met wat ze daarop konden zien. Om half 1 kwam de arts vertellen dat ze haar toch echt wilde wakker maken maar om 1 uur vannacht kwam hij vertellen dat ze het toch niet gingen doen en Anne wilde laten slapen. Ze zouden haar dan vandaag na 9 uur wakker maken. Ik ben toen maar snel naar het RMD gegaan om te slapen.
Het even uitslapen viel tegen want vanochtend werd ik om half 8 door het ziekenhuis gebeld dat ze Anne gingen wakker maken. Snel naar toe gegaan om Anne bij te staan tijdens het wakker worden. De beademingstube in haar keel werd eruit gehaald en de canule werd geplaatst. Voor Anne een hele moeilijke start van de dag. Mentaal zat ze er volledig doorheen, was angstig, hoorde en zag dingen die er niet waren en had veel pijn. Het pijnteam werd erbij gehaald en via de ruggenprik werd er extra pijnstilling gegeven. Dat hielp gelukkig en gedurende dag werd Anne steeds beter en zag ze er wonderbaarlijk goed uit voor iemand die zo’n zware operatie achter de rug heeft. Ook de chirurgen en artsen waren blij met wat ze zagen.
Anita kwam vanochtend ook nog naar het ziekenhuis en is vanmiddag weer teruggegaan naar huis om op tijd weer bij Stan te zijn. Anne had al met al een relatief goede dag. Wel regelmatig behoorlijk wat pijn maar artsen en het pijnteam stuurt de pijnstilling continue bij om de pijn zoveel mogelijk te beperken.
Het meeleven vanuit het ziekenhuis is weer overweldigend. Een aantal verpleegkundigen hebben net deze periode vrij maar hebben allemaal gebeld of een boodschap achtergelaten voor Anne. Denise van afdeling Leeuw liet een collega zelfs een foto van Anne maken om door te sturen want ze wilde weten hoe het ging en hoe Anne er nu bij lag. De verpleegkundigen en artsen die wel werkten kwamen allemaal even langs. In deze omstandigheden erg mooi.
Anne was vanavond best okay. Ze kreeg nog wel weer extra pijnstilling en ging toen rustig slapen. Rust is komende dagen het belangrijkste. We gaan er een beetje vanuit dat ze dit weekend nog op de IC zal liggen en dan maandag mogelijk naar het Prinses Maxima Centrum. We wachten het af, voor nu blij met hoe het met Anne gaat. Goed weekend!