De operatie is achter de rug en is goed gegaan! Na een nacht waarin Anne best wel goed heeft geslapen stonden ze vanochtend om 6 uur al aan het bed om bloed te prikken. Dat ging niet lekker, hadden ze drie prikjes voor nodig dus de dag begon niet echt lekker. Om kwart voor 8 stond de kamer vol met artsen en chirurgen en werd verteld dat de operatie kon doorgaan, de infectiewaarden waarden waren voldoende gezakt en de temperatuur was goed. Anne was verbazingwekkend sterk en stoer, af en toe een emotioneel moment tussendoor maar maakte ook grapjes tussendoor. Dat was natuurlijk heel fijn en ook waardevol voor Anita en mij. Ze kreeg een OK-jasje aan, deed de mooie sokken van Timo aan en ging als een boeddha in bed zitten om iedereen nog even aan het lachen te maken. Daarna met z’n allen naar de OK waar voor de deur eerst nog even een foto van ons drietjes hebben laten maken.
Supertrots! Zo spannend en toch zo ‘relaxed’ 
Moment met elkaar voor de grote operatie
In de OK werd Anne relatief langzaam in slaap gebracht waarbij Anita en ik beiden aanwezig mochten zijn en dat was een emotioneel maar ook ‘mooi’ moment waar Anne liet zien wie en hoe Anne is; in de laatste seconden voordat ze in slaap viel gaf ze ons een waardevol kadootje mee. Iets over 8 moesten Anita en ik de OK verlaten en begon voor ons een lange dag wachten. Gelukkig is de dag voor ons best wel snel voorbij gegaan. We zijn in eerst uitgebreid gaan ontbijten in het PMC, daarna de kamer opruimen en verhuizen naar haar oude kamer op de IC-afdeling Pelikaan. Daarna gesprek met maatschappelijk werker Laura, lunchen in het PMC, kamer regelen in het Ronald McDonald huis voor vannacht, even een tukkie gedaan, lopend naar de winkel om boodschappen te doen en toen was het vier uur en werden we gebeld door de chirurg dat hij ons om 16.15 uur wilde spreken. Om 15.00 uur hadden we al een tussentijdse update gekregen van hem dat ze bezig waren met de laatste handelingen.
Om kwart over vier hadden we het gesprek met de chirurgen Kees van de Ven en Bart van Wijk. Ze gaven aan gematigd tevreden te zijn waarbij de balans meer richting positief dan negatief gaat. De reden hiervoor is dat ze het liefst een solide tumor hadden gezien die ze in 1x konden verwijderen maar in het geval van Anne bleek de borstkas vol te zitten met stukjes fout weefsel (vliezen) wat het moeilijker maakt en vooral ook onzekerder of alles wel weg is. Buiten dat is de operatie wel heel goed gegaan. Ze hebben gelukkig alleen de snee in het borstbeen hoeven te doen, dus niet opzij en dat is heel fijn (zowel vanwege littekens als ook het herstel). De luchtzak aan de linkerkant bij het hart hebben eigenlijk heel goed kunnen weghalen. De rechterkant was een stuk lastiger maar ook daar hebben ze alle vitale delen onbeschadigd kunnen laten zitten. Het vlies om de rechterlong hebben ze weggehaald en die rechterlong hebben ze ook grotendeels in tact gelaten. Of die long het weer gaat doen en hoe goed is de komende dagen de vraag maar het is in ieder geval fijn dat de long er nog is. Er zijn 2 drains geplaatst om vocht en lucht af te voeren. Op dit moment zijn ze nog bezig met de ruggenprik en de canule. We verwachten Anne zo rond half zes terug op haar kamer. Ze is dus nog op de OK en we hebben haar dus ook nog niet gezien maar we kunnen ons voorstellen dat jullie ook graag willen weten of het allemaal goed is gegaan. Antwoord daarop is dus gelukkig JA.
De komende dagen is de focus vooral op pijnbestrijding en herstel. Ze zal zeker 2 nachtjes op de IC blijven. De patholoog zal komende dagen al het weggehaald weefsel gaan onderzoeken en het resultaat daarvan zal erg belangrijk zijn voor het vervolg. Dat resultaat zal echter nog wel een weekje op zich laten wachten. Nu vooral hopen dat de pijn goed bestreden kan worden en dat het herstel voorspoedig zal verlopen. Zodra er meer (zinvols) te melden is doen we dat uiteraard.