Anne is gisteren eindelijk weer naar huis gekomen! Afgelopen dagen zijn voor Anne best goed verlopen. Ze zit wel aan de antibiotica i.v.m. verhoogde ontstekingswaarden en verhoogde temperatuur maar dat lijkt met de antibiotica redelijk onder controle te zijn. Afgelopen dagen veel aan fysio gedaan, 200 meter lopen, echte trappen lopen en regelmatig uit bed. In het weekend is Ilva nog op bezoek geweest en is Anne met Stan de muziekstudio ingedoken om samen muziek te maken, supergezellig! Al die inspanningen zijn intensief maar ze doet het wel en het gaat ook steeds iets beter.
Echte trappen lopen met fysio Peter 
Anne en Stan in de muziekstudio – Guitar Hero
Maandag moest er weer bloed worden afgenomen en zoals iedere keer was dat weer een ramp. Veel pogingen, de een nog pijnlijker dan de andere en aan het einde weinig resultaat. Gelukkig bleek uit de bloedtest dat ze wel in de dip zit maar dat de bloedwaarden al weer aan het klimmen zijn en dat een bloedtransfusie niet nodig was en het geplaatste infuus er weer uit mocht. Gisteren gaven ze aan eigenlijk toch bloed te willen geven maar omdat het infuus er al uit was gehaald hebben ze daar vanaf gezien. Omdat alle waarden weer aan het stijgen zijn werd gisteren definitief de knoop doorgehakt en besloten dat Anne naar huis mocht.
Vanuit het WKZ waren maandag de verpleegkundigen Roy en Gertrude langs geweest om afscheid te nemen en gisteren afscheid genomen van de verpleegkundigen van het PMC. Om vier uur hadden we nog een ‘laatste’ gesprek met oncoloog Smetsers. Anne heeft in dit gesprek definitief aangegeven te willen gaan voor de bestraling. Ze ziet er tegenop, het hele traject naar beter worden duurt lang en de voortdurende onzekerheid maken het lastig maar het is duidelijk dat de bestraling cruciaal is om de kans op terugkeer van de kanker zo klein mogelijk te maken. Het was een fijn gesprek maar we zien de dokter uiteraard nog vaak genoeg dus daarna was het tijd om naar huis te gaan. We hadden een mooie fotocollage als afscheid voor de afdelingen bij het PMC en het WKZ gemaakt waar Anne op de achterkant een persoonlijke boodschap heeft geschreven. Bij het PMC hangt deze inmiddels op het prikbord en bij het WKZ gaan we volgende week nog even langs om afscheid te nemen.
Daarna zijn we bepakt en bezakt naar huis gegaan en waren rond half zes thuis. Gezellig even gamen met Stan en uiteraard pizza gegeten met z’n viertjes. Na bijna een half jaar (met tussentijds even 2 weekjes thuis) eindelijk weer met z’n viertjes thuis. Heel fijn.
Eindelijk naar huis! 
THUIS! PIZZA!!
Vanaf volgende week maandag gaan we dan beginnen aan het bestralingstraject maar nu eerst maar even genieten en aansterken.