We begonnen vanmorgen met douchen maar helaas het haar van Anne valt uit, de achterkant heeft al veel kale plekken, wat Anne erg verdrietig maakt. Ze heeft het vanmorgen mentaal erg zwaar, ze was er even helemaal klaar mee.
De dokter kwam langs, de bloedwaarden waren goed en de bobbel zag er ook beter uit, hij was kleiner geworden, minder rood en minder dik. De dokter liet op foto’s zien hoe de bobbel was geslonken en dat is op zich wel goed nieuws! Anne heeft ook geen koorts meer en ze is uit de dip maar voor de zekerheid krijgt ze toch nog antibiotica en Granosyte (voor de het stimuleren van aanmaak witte bloedlichaampjes).
Dokter Minardi zou langskomen maar zij had nog een jetlag van haar vlucht uit Mexico. Op de vraag van Anne wanneer ze het ziekenhuis mag verlaten hebben ze nog geen antwoord.
Anne heeft vandaag gebeld met de twee meiden waarmee ze samen het proefwerkstuk (PWS) voor school doet. Ze hebben de taken verdeeld en een planning gemaakt. Al met al een lang maar wel goed gesprek. Fijn, want Anne maakte zich hierover best wel wat zorgen de laatste paar dagen en dat zou eigenlijk niet moeten. Eerst maar eens focussen op beter worde maar we snappen ook wel dat dit voor Anne ook belangrijk is dus fijn dat dit gesprek heeft plaatsgevonden.
Het gewicht van Anne is wat gedaald, hoewel ze nu wat stukjes brood eet en sondevoeding krijgt. Na het gesprek met haar klasgenoten knapte Anne op en wilde ze dat we 4 kaarten zouden voorlezen. Daar zat ook een kaart bij van Martijn die ze gelijk ging appen. Leuk en lief hoor al die kaarten!! Ook vond ze het tijd voor een cadeautje en kreeg van oma, een standaard voor de iPhone in de vorm van een poes en het andere pakje van Cindy was een soepkom in de vorm van een pos met daarin heerlijk warme sokken. De reactie van Anne: “Ze vinden mij zeker kattig! 😅”.
De dokter kwam weer en vertelde dat de antibiotica en de Granosyte van het infuus kunnen omdat ze nu zit op een waarde van 2600 leukocyten en de bobbel was nog verder geslonken! Dat is mooi nieuws!
De pijndokters kwamen ook nog langs en Anne gaf aan dat het beter ging. De artsen willen wel dat Anne wat vaker uit bed op de stoel gaat zitten, al is het maar 5 minuten. Anne deed dat meteen nadat de dokter de kamer verlieten. Er kwam toen nog een mevrouw langs met de vraag of Anne misschien behoefte had aan wat relax ideeën maar Anne haar meteen weg. Geen behoefte aan. Wel komt morgen een psychologe met Anne praten.
Anne heeft daarna een tijdje geslapen, maar was wat boos op haarzelf want ze was pas net wakker toen het eten kwam en daar had ze toen geen trek meer in. Dus voortaan moeten we zorgen dat ze zeker half 6 wakker is. Toch nog een boterhammetje gegeten. Na het eten twee spelletjes gedaan, Black Stories en Qwixx. Rond half acht ben ik weggegaan en was er rust voor Anne!
De dag begon verdrietig maar eindigde gelukkig goed.
