Vandaag was dan eindelijk de dag waarop Anne naar huis mocht. Een mooie maar ook emotionele dag. Stan, Anita en ik hebben vannacht in het RMD geslapen en Anne had ook best goed geslapen vannacht. Anita moest vanochtend eerst in het UMC een hele lading medicijnen halen terwijl Stan, Anne en ik lekker mochten ‘uitslapen’. Oma Anja en tante Petra kwamen om 9 uur om de kamer in het RMD schoon te maken wij hebben het resterende deel van de kamer van Anne opgeruimd.
De een na de andere (dokters, verpleegkundigen, pedagogisch medewerker) kwam langs om afscheid te nemen van Anne. Van pedagogisch medewerker Amy kreeg ze een heleboel persoonlijke kadootjes en van de IC-afdeling een kanjer diploma. Ook de doktoren kwamen langs om afscheid te nemen en door te nemen wat te doen als er vragen of problemen zijn en ook alvast wat vooruitkijken naar volgende week. Komende dinsdagmiddag hebben we nu al 2 afspraken staan in het Prinses Maxima om bloed af te nemen en daarna gesprek met de oncoloog.
Samen met IC-verpleegkundige Roy zijn we met z’n allen nog naar de IC-afdeling Pelikaan gegaan om afscheid te nemen van de verpleegkundigen daar. Anne had een hele lieve brief geschreven voor de verpleegkundigen. Al met al best emotioneel voor iedereen maar ook wel heel erg mooi. De ambulance zou er in principe om 11 uur zijn maar dat werd kwart over twee.
Anita en Stan mochten mee in de ambulance naar huis. Toen we de Zaalbergstraat inreden bleken heel veel huizen de vlag te hebben uithangen voor Anne, echt heel mooi!
Thuis stond een mooie (en goede) rolstoel te wachten, daar heeft ze eerst in gezeten en daarna in sta-op stoel. Beide zitten lekker voor Anne dus dat is alvast heel fijn.
Afscheid van lieve mensen 
Klaar voor vertrek 
De vlag hangt uit! 
Warm welkom THUIS!
Josee van de de thuiszorg kwam al vrij snel om ons op gang te helpen, dat was best fijn want de hoeveelheid spullen en medicijnen zijn fors te noemen. Pas tegen half 8 ging Josee naar huis en is Anita snel een lekker pizza gaan maken en hebben we voor het eerst sinds 4 maanden met z’n viertjes thuis gegeten. Gezellig!
De kamer van Stan gebruiken we op dit moment nog maar even als opslagplaats maar verder zijn we inmiddels redelijk op orde en gaan we nu meemaken hoe het is om thuis te zijn en te slapen. Best een beetje spannend maar vooral heel fijn.