Nieuws waar we op ‘hoopten’! Vannacht/vanochtend was Anne ineens weer ziek, koorts, overgeven en zo erg hoesten dat de maagsonde er zelfs uitschoot. Dat was wel even vervelend maar gelukkig was de koorts snel weg, de maagsonde weer teruggeplaatst en met de misselijkheid gaat het redelijk, ook vanavond nog wel een keer iets overgegeven maar gaat ook redelijk goed. Vanochtend toch nog even gedoucht en daarna kwamen de cliniclowns langs. Tussen de middag nog even een wandeling gemaakt maar niet te lang. Vanmiddag mocht Anne naar de tandarts van het ziekenhuis om de lijmresten van de beugel te laten verwijderen. De tandarts is daar een uur mee bezig geweest maar wel superfijn en mooi dat de tanden nu eindelijk weer schoon zijn. Aan het einde van de middag zijn Stan en ik ook naar het ziekenhuis gegaan.
Om half zeven kwamen oncoloog Stephanie Smetsers en chirurg Kees van de Ven. Dokter van de Ven hadden we al een tijdje niet gezien en gesproken maar hij is de persoon die Anne destijds als eerste heeft gezien en geopereerd. Hij gaf aan dat hij zich die operatie nog als de dag van gisteren kon herinneren (wij eerlijk gezegd ook). Ook IC-arts Jennifer Walker was via beeldtelefoon aanwezig. We hebben eerst zonder Anne gesproken. Het was een fijn, eerlijk en goed gesprek. Deze keer was het vooral dokter van de Ven die het woord voerde. De tumor is ook nu weer verder geslonken en dat is goed nieuws. Dokter van de Ven gaf aan te denken dat dit het moment is om operatief in te grijpen. De verwachting is dat chemo op dit moment niet zoveel meer zal doen en het opereren niet makkelijker zal maken. Hij wil dit morgen of dinsdag dit met zijn collega thorax chirurg bespreken om gezamenlijk te bepalen of het inderdaad mogelijk en verantwoord is. Komende dinsdag zal het daarna sowieso in het grote overleg worden besproken om vanuit alle expertises een oordeel te vellen. De verwachting op dit moment is echter dat opereren de eerst volgende stap kan en moet zijn. Men denkt dan dat dit over zo’n 2 a 3 weken moet gebeuren. Mocht het qua planning later worden dan kan er besloten worden tussendoor nog een (halve) chemokuur te doen om de tumor geen kans te geven weer te groeien. Ze hebben de foto’s aan ons laten zien, besproken waar naar gekeken wordt, waar de moeilijkheden liggen en waar we aan moeten denken. Dokter van de Ven is to the point, eerlijk en duidelijk en dat is fijn in dit soort gesprekken. Het mag duidelijk zijn dat dit een flinke operatie is (ze trekken er een volle dag voor uit met een team van artsen en chirurgen) maar het is wel waar we steeds met z’n allen naar toe hebben gewerkt en geleefd. Wat dat betreft is het dan ook goed nieuws. Tegelijkertijd is het natuurlijk ook spannend en geeft het een dubbel gevoel maar we zijn blij met dit nieuws, dit vooruitzicht. Na ons gesprek zijn we met dokter van de Ven naar Anne gegaan en heeft hij het met Anne in minder detail besproken. Voor Anne is het net als voor ons allemaal spannend maar vond het ook vooral goed en fijn nieuws.
De nierfunctie is nog niet goed en dat moet wel maar ondanks dat is vandaag wederom groen licht gegeven om morgen naar huis te gaan. Het lijkt wel of het hele ziekenhuis (okay, de 2e verdieping dan) op de hoogte is en het is zo mooi om te zien hoe iedereen meeleeft en hoe iedereen het Anne gunt dat ze morgen naar huis mag. Wij hebben vanavond al het grootste deel opgeruimd (ook de ruim 270 kaarten van de muur gehaald) en in de auto geladen. Ongelooflijk wat een partij spullen. Vanmiddag hebben we thuis de sta-op stoel ontvangen zodat Anne beneden (hopelijk) lekker kan zitten en liggen. Opa Jan, oma Anja en Sonja hebben het huis spik en span gemaakt, het welkomstbord van de klas van Stan hangt voor het raam, het bed voor Anne is opgemaakt dus volgens mij zijn we er klaar voor. Zoals het er nu naar uitziet mag Anne dus best wel even thuis zijn. Volgende week zal ze waarschijnlijk wel een aantal keren naar de poli van het ziekenhuis moeten en dan is het even afwachten wanneer de operatie zal plaatsvinden, dat zullen we waarschijnlijk ook volgende week gaan horen.
Een intensieve dag vandaag maar ook al zijn we er nog lang niet, het gevoel van opluchting overheerst