Na een redelijke nacht (beiden niet super goed geslapen en het helpt ook niet mee als ze ’s nachts om vier uur bloed komen afnemen) moesten we vanochtend vooral veel wachten en praten met mensen die (bijna) geen Engels kunnen. Rond half 12 krijgen we eindelijk het verlossende woord; alles ziet er goed uit en we mogen vandaag zelfs al naar huis. Een dag eerder dan gepland! Ze zijn de vliegtickets en de taxi al aan het regelen. Wat een heerlijk nieuws!
Om 13:00 uur worden we opgehaald door de taxi die ons naar het vliegveld Charles de Gaulle brengt. Op het vliegveld hebben we meteen een rolstoel geregeld omdat Anne erg moe is en de plek waar de katheter was geplaatst best wel een beetje pijnlijk is. We eten en drinken nog wat op het vliegveld. Anne krijgt daar behoorlijke pijn op haar borst wat mij wel even zorgen baarde maar na een paracetamol trok de pijn gelukkig weg. Om 16:55 vertrok ons vliegtuig naar Schiphol waar Anita ons stond op te wachten om naar huis te brengen. Goede vlucht achter de rug en nu moe maar voldaan thuis. Heerlijk!
We hebben hier best wel lang naar toe geleefd, ook best wel veel spannende momenten meegemaakt maar we zijn heel blij en dankbaar dat deze fase nu achter de rug is en dat het zo goed is gegaan. Anne is erg moe maar verder gaat het goed.