Vandaag is de geboortedag van Anne, de dag waarop Anne 19 jaar zou zijn worden. Het blijft moeilijk, moeilijk te bevatten, moeilijk te accepteren, moeilijk hoe ermee om te gaan, gewoon moeilijk. Je gedachten gaan automatisch naar hoe het was en hoe het had kunnen zijn, wat het vandaag had moeten zijn, een feestdag waarop Anne 19 jaar zou zijn geworden. Je staat ermee op, of nee, het spookt al dagen door je hoofd en dat gaat gepaard met tranen, pijnlijk besef en realiseren dat alles anders is geworden en dat de glans van het leven er wel een beetje (veel) af is.
We hebben het best wel moeilijk gehad in afgelopen periode met hoe om te gaan met deze dag. We zijn gistermiddag thuisgekomen van 2 weken vakantie in Frankrijk. Tijdens deze vakantie hebben we op 27 juli de 15e verjaardag van Stan gevierd. Gezellig maar zonder familie en vrienden. Nu zijn we net terug en is het vandaag de geboortedag van Anne. Hoe ga je daarmee om? Hoe doe je het goed voor Stan? Hoe doen we het goed voor onszelf? wat vraag je aan familie en vrienden? We willen deze dag niet zomaar voorbij laten gaan. We vinden het fijn om met mensen die Anne lief had en mensen die Anne liefhebben bij elkaar te zijn, over Anne te praten, herinneringen ophalen, er voor elkaar zijn maar we zijn ook bang dat we andere mensen ‘lastigvallen’, voor het blok zetten en dat willen we ook niet. We zijn hier nog niet goed in maar gelukkig hebben we met elkaar wel de keuze durven te maken om iedereen vrijblijvend uit te nodigen om vandaag samen met ons de geboortedag van Anne te vieren. Geen speciale dingen maar wel een dag waar Anne in het middelpunt staat en waarbij we ons door Anne verbonden voelen met elkaar.
Tijdens onze vakantie hadden opa Jan en oma Anja onze tuin al supernetjes gemaakt. Wat heerlijk thuiskomen was dat en voor vandaag natuurlijk heel fijn. In de woonkamer leggen we fotoboeken van en over Anne neer. Aan de muur van het schuurtje in de tuin hangen we verlichte fotolijn van Anne. Deze lijn met foto’s heeft Anne zelf gemaakt en hangt nog steeds in haar kamer. Ik heb er nog een paar extra recente foto’s aan toegevoegd. Het zijn vooral foto’s van ons gezin en haar vriendinnen van vroeg tot laat. Mooi 💜
In de ochtend komen Bettine, Gerard, Ilse en Sanne als eersten. We gaan samen naar het graf van Anne. In Frankrijk hebben we een souvenirtje gekocht. We hebben elkaar beloofd dat Anne altijd met ons mee is en we ook altijd een souvenirtje zullen delen met Anne. Deze keer een bootje uit Quimper. Er staan veel mooie bloemen en planten en er liggen ook mooie stenen en schelpen. Hoe verdrietig het ook is, het is zo fijn als het graf er mooi uitziet en aanvoelt en dat doet het gelukkig ook vandaag 💜
Thuis gaan we in de tuin zitten en vanaf 15:00 uur druppelen de mensen binnen. Eva en Kristel hadden 2 kwarktaarten gemaak. Favoriet van Anne (en van mij) en zoals Anne ze ook zou maken met op de ene taart een 1 en de andere een 9. Heerlijk maar vooral symbolisch ook prachtig. Oma Anja en opa Jan zorgen voor drinken en (heel veel) eten. Ook daar zit natuurlijk de favoriete lasagna van Anne bij en oma Dirkje heeft de favoriete groentesoep van Anne gemaakt en meegenomen. Op de tafel met eten hebben we onze laatste verjaardagsfoto van Anne neergezet. Dat is een van mijn favoriete foto’s. Anne is 17 jaar geworden en krijgt de volgende dag haar eerste rijles. Wat staat ze daar toch prachtig stralend op de foto. Aan alles kun je zien dat ze er met volle teugen van genoten heeft.
Natuurlijk waren er mensen niet aanwezig i.v.m. vakantie maar wat fijn dat er zoveel familie en vrienden aanwezig waren. Wat super dat de vriendinnen van Anne er ook waren. Zo fijn, zo mooi 💜 Het was vandaag prachtig weer. Er waren veel lieve mensen waarbij Anne ongedwongen in het middelpunt mocht staan en gelukkig werd ook onze heerlijke Stan niet vergeten.
Eerlijk is eerlijk, er waren vandaag echt wel moeilijke momenten maar het was een fijne en mooie dag. Dank jullie wel 💜
