Zoals gisteren met de dokters afgesproken moesten we vanochtend om 8 uur opstaan. Werd ietsje later maar lekker vroeg begonnen met douchen. Anita was er ook vroeg dus konden we daarna samen met verpleegkundige Denise de canule wissel doen (canule er helemaal uithalen en direct een nieuwe terugplaatsen). Dat hadden we nog niet gedaan en moeten we wel kunnen. Het is niet moeilijk maar wel beetje spannend en voor Anne helemaal en zag er erg tegenop maar is helemaal goed gegaan.
Vanochtend ben ik daarna zelf even met een arbeidsrechtsjurist gaan praten (2x in de maand bij het PMC beschikbaar voor beantwoorden van vragen) om te bespreken waar ik verstandig aan doe in mijn situatie en wat ik vooral niet moet doen. Daarna kwam er iemand van het PMC om met Anne en ons te praten over 2 lopende studies (pijn en erfelijkheid) met de vraag of we daaraan mee willen doen. Mogen we een weekje over denken. Het was vanochtend sowieso spitsuur want er stond meteen al weer iemand klaar die ons de nieuwe beademingsmachine uit te leggen die straks mee zal gaan naar huis. Anita en ik wilde daarna eindelijk weer eens samen gaan lunchen maar voordat we konden kwam er al weer iemand van het PMC die even met ons wilde praten. In dit geval iemand van het comfortteam om te praten over Stan en welke hulp geboden kan worden. Fijn dat ze ook daarin meedenken en helpen. Daarna hebben Anita en ik even samen geluncht in het PMC en daarna ben ik naar huis gegaan (samen met Stan naar de kapper om afscheid te nemen van ons coronakapsel).
Anne ziet nog wel steeds erg op tegen de momenten dat ze los van de beademing moet, is dan vaak toch even verdrietig maar uiteindelijk doet ze het fantastisch. Ook vandaag is die 3x 2 uur met ‘gemak’ gehaald.
Vanmiddag is ze met Anita en Denise naar de sportschool bij het PMC geweest om plezier te hebben en stiekem te werken aan haar fysiek; Basketballen, boogschieten, badmintonnen en daarna op de loopband. Daar werd ze steeds enthousiaster, zie dit filmpje:
Daarna ging het helaas alsnog mis en zakte ze door haar voet en dat was wel een domper. In haar hoofd kon ze meer dan fysiek en dat is niet raar maar kan wel even verdrietig zijn. Haar voet/tenen zijn nu ook dik. De dokter had het idee dat het meeviel en er een sprake is van een kneuzing maar als het morgen erger is gaan ze er een foto van maken.
De Cliniclowns zijn nog langs geweest met de ukelele waar Anne haar naam met een bloemetje op mocht tekenen. Ook de liedjesfabriek kwam langs om een paar liedjes naar keuze van Anne kwamen zingen. Jullie zien het, soms zijn er van die dagen die gewoon echt druk zijn maar wel heel leuk.
Vanmiddag heeft ze een lekkere tosti van het WKZ gegeten en vanavond lekkere kipsaté vanuit het PMC. Dat eten gaat ook steeds beter en de smaak begint ook terug te komen, lekker!
Vanavond nog even met mama een spelletje in het RMD gespeeld, langs geweest bij IC-verpleegkundige Gertrude om het goede nieuws te vertellen en nu lekker in bed om te gaan slapen. Wat ook nog wel goed is om te vermelden is dat de dokter vanmiddag kwam vertellen dat Anne uit aplasie (dip) is en dat zowel haar bloed- als bacteriewaarden er nu weer heel goed uitzien. Welterusten.