Anne had vannacht vanaf 2 uur een goede nacht gehad en lag vanochtend tot 10 uur nog heel diep te slapen. Tussendoor even wakker geweest omdat er bloed geprikt en afgenomen moest worden. Om 10 uur met moeite wakker gemaakt, snel gedoucht en daarna in de rolstoel naar buiten omdat IC-verpleegkundige Gertrude was gekomen met haar prachtige hond Willem waar ze vaak in de nachtelijke uurtjes met Anne over heeft gesproken. Was super schattig maar ook een beetje om papa onder druk te zetten.
Omdat het met Anne de laatste dagen zo goed gaat willen ze er nog wat schepjes bovenop doen en kijken wat er mogelijk is. Vanaf vandaag daarom 3x 1,5 uur van de beademing en wordt er vandaag voor het eerst ook voeding direct over de maag gegeven. Wel is besloten om morgen een MDO (multi-disciplinair overleg) te hebben om te bepalen wat realistische en zinvolle doelen zijn. Revalidatie is namelijk vaak na de gevolgen van een ziekte en in dit geval zitten we er nog middenin en staan er nog zware ingrepen te wachten waardoor bepaalde revalidatie mogelijk nog weinig zin hebben.
Vanmiddag is het pijnteam vanuit het PMC weer langs geweest om het stroomapparaatje op het lichaam te evalueren. Aangezien de pijn in de rechterzijde nu gezakt is proberen we het nog een paar dagen en evalueren we vrijdag opnieuw. Daarna (eerlijk gezegd kwam iedereen tegelijkertijd en stonden er op een gegeven moment 7 mensen die iets met of van Anne wilde) kwam Niels van stichting Muziekids om weer met en voor Anne muziek te maken. Altijd weer een heerlijk moment (jaloers op iemand die zo makkelijk en mooi kan spelen en zingen). Anne koos er vandaag voor om Niels te begeleiden op de bongo en digitale drums. Prachtig!
Vanavond kreeg Anne weer lekker eten vanuit het PMC (verpleegkundigen en diëtisten van het WKZ zijn jaloers). Vanavond ben ik met Anne weer naar de familiekamer van het RMD geweest om wat spelletjes te spelen. Gewoon een hele goede dag met wel een kanttekening want het hoesten en de slijmvorming worden alleen maar erger en daar heeft Anne heel veel last van. Dit wordt goed in de gaten gehouden door de artsen, kweekjes afgenomen, bloed getest etc. maar ze willen het liefst (nog) geen antibiotica geven. Dit hoesten zorgde er ook voor dat ze vanavond erg moeilijk in slaap kon komen maar verder kunnen we op een drukke maar mooie dag terugkijken.

