Lieve Ilva, de allerbeste vriendin van Anne was toch jij! Jullie waren ongeveer 5 jaar oud toen jullie elkaar leerden kennen bij de tennis. In eerste instantie wat onwennig maar jij leerde Anne knuffelen, vrijer te worden en uiteindelijk echte vriendinnen te worden. Wat hebben wij genoten van jullie vriendschap en wat vonden we ook de relatie met je ouders waardevol en mooi! De uren langs de tennisbaan waren heerlijk en we genoten van jullie sportiviteit en jullie gegiechel. Echte mooie en stoere meiden.
Toen Anne ziek werd was Anne bang jou als vriendin kwijt te raken. Volgens haar kon ze niets toevoegen aan de vriendschap en dat jij door moest gaan met je leven ook al wilde ze dat natuurlijk helemaal niet. Wat fantastisch hoe jij in al die tijd dat Anne ziek was toch haar bestie bent gebleven. Je weet niet half hoe waardevol dat voor Anne maar ook voor ons als ouders is geweest. Hoe dankbaar we daarvoor zijn tot op de dag van vandaag. Anne vond het vaak belastend voor jou dus als ze met je wilde afspreken wilde ze er voor de volle 100% voor je zijn en daardoor sprak ze minder vaak af dan ze wilde en dat was eigenlijk super jammer maar tegelijkertijd was dat ook wel weer typisch Anne. Alleen al de wetenschap dat jij er voor haar was, was goud waard. Jij was er altijd om even naar te appen, dingen met je te delen en belangrijk, zich een beetje normaal te voelen, deelnemen aan het echte en normale leven. Ik denk dat jij je niet half realiseert hoe belangrijk jij bent (geweest) voor Anne.
Ilva, dat jij er bij was toen Anne haar laatste adem uitblies vonden wij heel bijzonder. Ik denk dat Anne dat jouw aanwezigheid gevoeld heeft, jouw aanwezigheid als super waardevol zal hebben ervaren en mede daarom heel rustig is ingeslapen. Ik weet hier niet de juiste woorden te vinden maar ik weet zeker dat Anne voor altijd over jou zal waken, er altijd voor je zal blijven zijn, zowel in goede maar vooral ook in moeilijke tijden. Probeer het niet nuchter te verklaren, geloof het maar gewoon. Anne wilde er altijd voor jou zijn, was dankbaar voor jouw vriendschap en dat zal nu niet anders zijn.
Ilva, dankjewel voor wie je was en wie je bent. Dankjewel voor je vriendschap met Anne! Dankjewel ook voor de afgelopen tijd, je meeleven terwijl je het zelf ook zo moeilijk had en hebt. Dankjewel voor je mooie woorden tijdens de dienst in de kerk! Gewoon dankjewel en weet dat wij er altijd voor jou en je ouders zullen zijn! Liefs van Stan, Anita en Bert en niet te vergeten een hele dikke knuffel van Anne!
Hieronder wat filmpjes en foto’s om oude herinneringen niet te vergeten, om misschien weer even te huilen maar af en toe ook niet vergeten te lachen om de mooie en gekke meiden dingen die jullie met elkaar deden. Iedere keer als we weer een of meerdere foto’s van jullie tegenkomen zullen we die hieraan toevoegen.
Hieronder wat filmpjes om weer even een glimlach op je gezicht te toveren.