Wat een rotnacht en wat een rotdag. Dit was de 3e dag van deze chemokuur en het was een ronduit ellendige dag voor Anne. Overal pijn, heel veel slijm (zo zat van dat ze zichzelf pijn deed omdat dat fijner was dan de ellende van slijm), koorts, overgeven, diarree en veel moeite met ademen. Omdat het ademen zo moeilijk ging en het zuurstofgehalte de hele dag te laag was zijn er vanavond foto’s van de drain en de longen gemaakt. Men was bang dat de nieuwe drain misschien voor problemen zorgde maar uit de foto’s bleek dat er bij de drain zelfs een lichte verbetering (minder lucht) zichtbaar was.
Vanavond is er nog een vervelend probleem bijgekomen, pijn aan haar stuitje (gelukkig nog geen wond) waardoor ze niet meer kan liggen zoals ze afgelopen 6 weken heeft gelegen. Om daar een beetje een goede weg in te vinden zijn we vanavond tot kwart over 12 bezig geweest. Ze sliep nog niet toen ik ging maar lag nu wel redelijk okay. Aangezien ze afgelopen nacht en vandaag overdag nauwelijks geslapen heeft hopen we er op dat ze nu, mede met hulp van medicijnen toch weer eens een goede nacht kan doorslapen.
Was er dan helemaal niks leuks te melden? Nou om 3 uur kwam er een schoonheidsspecialist die een uur Anne mocht komen verwennen. Ze heeft de nagels van Anne opnieuw gelakt en daarna nog een massage gegeven. Die moest wel vroegtijdig worden afgebroken omdat Anne moest overgeven maar was toch even leuk moment van ontspanning.
Nu maar lekker slapen en hopen op betere dagen.