Afgelopen vrijdag is Anne naar een kapsalon in Alphen geweest om te laten kijken naar haar haarwerk dat ze vorig jaar in het ziekenhuis had gekregen. Die pruik heeft ze bijna nooit op gehad, het stond haar niet en het klopte gewoon niet. Nu ze weer zonder haar is wilde ze toch kijken of er iets aan gedaan zou kunnen worden. Het was een superaardige vrouw en eigenlijk alles was mogelijk. Ze gaan het haar in eerste instantie uitdunnen en een nieuw kleurtje geven en daarna gaan ze kijken of er nog wat geknipt en/of gekapt kan/moet worden. Ze heeft daar ook nog een haarstuk opgedaan met een mooie hoofddeksel en dat stond haar prachtig (vonden wij). De kleur van dat haarstuk gaan we nu ook doen voor Anne en het hoofddeksel hebben we gekocht.
Er moesten echter meer petjes komen dus Zaterdag zijn we gezellig met z’n viertjes naar Den Haag geweest. Gezellig shoppen en al snel een paar mooie hoedjes gevonden die het helemaal waren. Dan maar lekker op een terrasje wat eten en drinken en zelfs nog een film in de bioscoop gezien. Daarna heel moe maar wel een gezellige en geslaagde dag.
Zondag hebben we natuurlijk eerst moederdag gevierd. Anne en Stan hadden de wekker gezet en wij mochten blijven liggen. Er werd een heerlijk ontbijt voor ons gemaakt en hadden hele lieve kadootjes voor mama gekocht. Heerlijk wakker worden met deze 2 fantastisch lieve kinderen. In de middag heb ik samen met Anne via het e-consult een aantal vragen gesteld aan het ziekenhuis; Over de hechtingen die er nog steeds zitten, kramp in de benen, soms vaag zien en vooral veel last van de rug. Dan is het ziekenhuis op de hoogte en horen we het wel.
Maandag moest Anne eerst bloedprikken in het ziekenhuis in Alphen. Dat moet altijd voordat een volgende chemokuur start omdat je je daarvoor moet kwalificeren. Met andere woorden, je bloedwaarden moeten goed genoeg zijn. Daarna voor het eerst na de meivakantie ‘kaal’ naar school. We hadden ons ingesteld op een moeizame ochtend maar het ging goed met Anne. Hoedje op en eigenlijk gewoon best vrolijk naar school. Heerlijk voor haar en ook heel fijn voor ons. Gelukkig heeft Anne deze week een speciale week op school, de zogenaamde groene week waardoor het ook een andere en (hopelijk) leukere week is dan normaal school.
In de middag werd ik opgebeld door de verpleegkundig specialist Inge die even onze vragen in e-consult wilde bespreken en ook aangaf dat de bloedwaarden van Anne best netjes waren en de 2e chemokuur morgen mag starten. Toen bleek dat we morgen ook een gesprek hebben met Inge en oncoloog Stephanie dus de vragen bewaren we voor morgen.
Dinsdag gaat Anne eerst gewoon naar school. Vandaag wel een iets moeilijkere start, zie op tegen vandaag. In de middag is ze met Anita naar het PMC gegaan waar ze eerst uitgebreid een gesprek hebben met Stephanie en Inge. De rug en het vaag zien moeten we even goed in de gaten houden maar nu nog geen actie. Dokter Smetsers geeft aan dat Anne in aanmerking komt voor immuuntherapie. Als we dat gaan doen dan moeten we 6 weken naar Frankrijk, Lyon of Parijs omdat ze er alleen daar ervaring mee hebben. Ze moeten echter nog veel uitzoeken dus dat gaan ze eerst doen voordat wij daarover moeten beslissen. Inge vraagt of Anne de Zuiderzeevaart (https://skov.org/zuiderzeevaart/) kent. Ja die kennen we, sterker nog we hebben Anne ingeschreven maar het is de vraag of ze mee mag omdat het aantal aanvragen i.v.m. corona heel hoog is. Nou daar gaan Inge en Stephanie werk van maken, Anne gaat mee, hoe dan ook 🙂
Daarna wordt er eerst nog bloed geprikt voor extra onderzoek en dan wordt de pomp voor het starten van de 2e chemokuur weer aangesloten op de port-a-cath. Daar gaan we weer, 12 dagen lang tasje met chemo bij je dragen. Ook al is het echt niet leuk, Anne ondergaat het dapper en als ik thuis kom ziet ze er eigenlijk super goed en blij uit. Wel moe maar dat is ‘normaal’.
Dokter Smetsers belt mij einde van de middag nog om te melden dat alle bloedwaarden van de test van vanmiddag er goed uitzien. Er zijn wat waarden aan de lage kant maar nog steeds binnen de marges. Gelukkig waren de waarden m.b.t. de nieren ook goed, dat was vorig jaar namelijk iedere keer een dingetje maar tot zover gaat het goed. Ook geeft ze aan dat ze direct na het Hemelvaartsweekend de nieuwe controles wil inplannen. Dat zal dan opnieuw een MRI-scan van het hele lichaam worden en foto’s van de longen en mogelijk een echo van het hart. Vaak doen ze deze controles na 3 kuren maar bij Anne willen ze dat het liefst zo snel mogelijk doen en dat vinden wij (Anne ook) wel fijn.
We zijn dus weer begonnen aan de 12-daagse chemokuur maar tot zover gaat het (op de extreme vermoeidheid na) heel goed.