Vannacht had Anne tot 5 uur goed geslapen maar daarna niet meer. Gelukkig ging het vandaag wel echt een stukje beter dan gisteren. Vroeg gestart met douchen omdat om 10 uur Jose van de thuiszorg kwam om kennis te maken. We hebben samen met Anne lang gesproken over wat we fijn zouden vinden als we thuis zouden zijn en wat ze voor ons kunnen betekenen. Er komen veel vragen op ons af waar we nog lang niet altijd even goed antwoord op hebben maar dat komt (hopelijk) vanzelf.
Tussen de middag hebben Anita en ik even samen kunnen lunchen en daarna kort ons wekelijks gesprek gehad met oncoloog Smetsers. Er is op dit moment eigenlijk niets nieuws te melden. Wel zit Anne nu weer in aplasie (dip) dus daar moeten we extra voorzichtig mee omgaan. Vorige week was dokter Smetsers jarig en toen had Anne beloofd een kadootje voor haar te maken en dat was ze niet vergeten. Ze had een potlood met bovenop een lieveheersbeestje gemaakt van klei. Die zit nu trots in de doktersjas van Smetsers.
Vanmiddag nog even naar buiten geweest en ook voorzichtig weer begonnen met lopen en steppen en dat ging ondanks dat het zwaar was best goed. Vanmiddag hebben Anita en ik ook nog even gesproken met maatschappelijk werker over mogelijkheden m.b.t. dagbesteding thuis en het combineren van de zorg met werk, huishouden en gezin. Al met al komt er veel informatie op ons af en zijn er nog veel zaken op te pakken maar gelukkig worden we daar bij geholpen. Anne heeft het verder rustig aan gedaan. De misselijkheid is gelukkig zo goed als weg en vandaag was echt weer een stapje omhoog. Nu wel erg moe maar dat mag. Trusten.