Anne had vannacht een slechte nacht gehad en was vanochtend erg verdrietig. De uitzichtloosheid en het vooruitzicht nog weken in het ziekenhuis te moeten liggen brak haar. Maar mijn ‘angst’ dat dit een hele lange en moeilijke dag zou gaan worden is gelukkig niet uitgekomen.
We zijn vanochtend heel rustig begonnen (ik moest naar de zuster net doen of Anne nog steeds sliep ๐) en dat resulteerde in een best wel goede dag. Vandaag is Anne 3x uit bed geweest, 1e keer op de weegstoel (ging heel moeilijk maar ze woog 34.1 kg, weer iets meer), vanmiddag op de kale stoel van de fysio (ging best lastig) en vanavond nog een keer in de stoel van de fysio met lekkere kussens en dat ging (5 minuten) heel goed. We hadden vandaag overdag zuster Manon en vanavond zuster Inge en dat waren allebei fantastische zusters voor Anne. Met pedagogisch medewerker Amy is Anne begonnen een leuk kadootje voor een vriendin te maken. Vanmiddag mocht opa Jan op bezoek komen en dat was wel even fijn want Anne en opa hadden elkaar al een tijd niet gezien.
De dokter kwam vanmiddag met goed nieuws; uit de MRI-scans van gisteren zijn er geen bijzonderheden gekomen, geen uitzaaiingen of vervelende zaken in ruggenwervel, nek of hoofd. Natuurlijk superfijn nieuws! Ze gaan uiteraard wel verder onderzoeken waar de neurologische symptomen door worden veroorzaakt maar dit is voor de artsen geen urgent iets op dit moment.
Anne is nog wel steeds misselijk maar wel minder dan afgelopen dagen en vanavond heeft Anne zelfs een klein beetje soep gegeten. Al met al ging het dus best goed. De zusters waren erg trots op haar dus ik ook ๐. Anne was wel erg moe en om kwart over negen sliep ze al. Ik mag dus ook een keer vroeg naar bed, ook lekker.







