Gisteravond samen met Anne nagedacht en gesproken over de beslissing om wel of niet naar Parijs te gaan voor opnieuw het afnemen van bloed (leukaferese). De letterlijke woorden van Anne waren: “nou, het zit zo…, eigenlijk weet ik dat ik eigenlijk geen keuze heb en we gewoon naar Parijs moeten gaan maar ik wil het niet hardop zeggen want dan is het zo definitief en ik wil eerst gewoon gezellig kerst vieren en genieten van de kerstvakantie”. Heel eerlijk en heel begrijpelijk. Op mijn vraag of ik de beslissing dan mag doorgeven aan dokter Smetsers zonder Anne daarbij lastig te vallen was het antwoord dat ik dat mocht doen. Duidelijk struisvogelpolitiek in de praktijk maar als dat voor Anne werkt is dat natuurlijk prima. Ze heeft dit jaar al zoveel te verwerken gehad dat het ook heel fijn is om even de kop in het zand te steken en en even ‘niks’ te hebben.
Ik heb de beslissing vandaag doorgegeven aan dokter Smetsers. Helaas blijkt dat zij in afgelopen tijd teveel hooi op haar vork heeft genomen en de rest van dit jaar even pas op de plaats maakt. Heel vervelend (vooral voor haar) maar gelukkig reageerde ze nog wel op mijn mail. Lopende zaken zullen we zoveel mogelijk afhandelen met haar collega’s maar het contact met Parijs zal dokter Smetsers blijven doen en dat is wel fijn.
Nu langzaamaan toeleven naar de kerstvakantie. Anne is erg moe, nu even ‘helemaal niets’ en straks even lekker genieten van de kerstvakantie is meer dan welkom.