Afgelopen dinsdag is Anne naar het ziekenhuis geweest voor onderzoeken. Gelukkig zijn de bloedwaarden goed. De infectiewaarde nog wel te hoog maar wel weer gezakt dus dat gaat de de goede kant op. In de urine was wel een spoortje eiwit gevonden wat een bijwerking van de chemo kan zijn. Nu nog niet zorgwekkend maar houden ze wel goed in de gaten.
Afgelopen donderdag werden we gebeld dat de afdeling Leeuw vol lag maar dat ze gingen proberen een bed te vinden op afdeling Schildpad in het WKZ. Dat is gelukt en vrijdagochtend om half 9 ben ik met Anne naar het ziekenhuis gegaan. Anne was eigenlijk super relaxed, ze keek erg uit naar het moment dat het gat waar de canule heeft gezeten eindelijk dicht gemaakt gaat worden. In een tweepersoonskamer (#16) hebben we tot 11 uur gewacht en toen werden we opgehaald door de anesthesist en samen met verpleegkundige Madeline naar de OK gebracht. Nadat Anne een nieuw OK-pakje en ik ook een mooi blauw pak had aangetrokken werd ze op de OK met een kapje in slaap gebracht.
De operatie zou ongeveer anderhalf uur duren maar na krap tweeënhalf uur werd ik gebeld door de chirurg dat de operatie goed was gegaan maar dat het daarna niet zo goed ging met Anne en ze naar de IC-afdeling zou worden gebracht. Nadat ze haar hadden wakker gemaakt kon ze niet goed zelfstandig ademen waarna ze op de OK met spoed een beademingsbuis via de mond/keel hebben ingebracht. Op de IC afdeling Pelikaan 2 hebben ze haar vervolgens een aantal uren in slaap gehouden om te herstellen. Toen ze langzaam wakker werd hebben ze de beademingsbuis er uitgehaald en toen ging het gelukkig redelijk goed. Om 21.00 uur mochten we van de IC-afdeling af en kregen we een nieuwe eenpersoonskamer nummer 5 op afdeling Schildpad. Daar is Anne aan de monitor gelegd en kreeg ze ook zuurstof via een slangetje op de neus. Ik mocht blijven slapen op de bank. De nacht verliep goed maar volledig afbouwen van de zuurstof lukte niet (saturatie werd te laag) met als gevolg dat de arts de volgende ochtend vertelde dat Anne nog niet naar huis mocht. Dat was een tegenvaller maar we hebben er het beste van gemaakt. Stan en Anita kwamen ’s middags nog op visite en we hebben gezellig samen gegeten in het ziekenhuis. Afgelopen nacht ging het gelukkig goed. Geen zuurstof. Wel veel hoesten en (spier)pijn in de nek en keel maar de saturatiewaarden bleven voldoende. Vanochtend om 12 uur kregen we van de arts het goede nieuws dat we naar huis mochten.
Het verliep dus allemaal net wat anders dan van tevoren gedacht maar de operatie (sluiten van het canule gat) is gelukt en het gaat weer goed met Anne. Ze is wel erg moe en heeft wel weer een jasje uitgedaan qua conditie maar verder zijn we heel blij met hoe het nu gaat en gaan we het de komende dagen een beetje rustig aan doen om weer aan te sterken.
Groetjes uit Alphen